Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
1

Alkutervehyš

11Mie, Puavila, ta vielä lisäkši Timofei, Iisussan Hristossan käškyläiset, tervehimmä kaikkie Hilipissä olijie Hristossan Iisussan pyhie ta šamoin uškojakunnan kaččojie ta heijän auttajie. 2Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera.

Malittu hilippiläisien puolešta

3Kiitän Jumaluani aina, konša muissan teitä. 4Konša moliuvun tiän kaikkien puolešta, olen aina hyvilläni šiitä, 5jotta työ oletta alušta šuate ollun ta vieläi nyt oletta miän kera Hyvyä Viestie levittämäššä. 6Jumala on alottan teissä hyvän ruavon. Mie olen varma šiitä, jotta Hiän šuattau šen ruavon loppuh šuate, kuni Iisussa Hristossa ei tule jälelläh. 7Ta oikein še on, jotta mie ajattelen teistä kaikista näin, olettahan työ miun šytämeššä. Ollenko mie riimuloissa tahi puolistamašša ta lujittamašša Hyvyä Viestie, ka kaikin työ šuatta šamua Jumalan armuo kuin mieki. 8Jumala on miun tovistaja, jotta mie tykkyän teitä kaikkie, niin kuin Iisussa Hristossa tykkyäy. 9Moliuvun, jotta tiän tykkyämini kašvais ta antais teilä lisyä tietuo ta kaiken malttamista. 10Šilloin työ maltatta, mi on parašta, ta oletta puhtahat ta vijattomat Hristossan tulopäivyä vuottuas's'a. 11Iisussa Hristossa auttau teitä elämäh oikein ta ruatamah äijän hyvyä Jumalan kunnivokši ta kiitokšekši.

Hristossa on miun elämä

12Vellet, tiän on hyvä tietyä, jotta še, mitein miula kävi, vei Hyvyä Viestie etehpäin. 13Kaikki keisarin horomien varteiččijat ta šamoin kaikki muutki tiälä šuatih tietyä, jotta mie olen riimuloissa Hristossan tähen. 14Nämä miun riimut autettih monie täkäläisie uškovellijä luottamah Hospotih. Mitänä varajamatta hyö ruvettih vielä šuuremmalla himolla šanelomah Jumalan šanua.

15Še on totta, jotta eryähät šanellah Hristossašta vain šentäh, kun kajehitah milma ta tahotah riijellä. No toiset šanellah Hristossašta puhtahin mielin. 16Nuo enšimmäiset ei ruata šitä puhtahin mielin, hyö tahotah vain noštua iččieh. Hyö smietitäh, jotta näin voijah lisätä miun riimujen painuo. 17A nuo toiset šanellah Hristossašta šentäh, kun tykätäh milma. Hyö vet tiijetäh, jotta miut on pantu puolistamah Hyvyä Viestie. 18Ka mitäpä tuošta. Mie olen iloni šiitä, jotta Hristossašta šanellah kaikkeh luatuh – olkah še puhtahin šytämin tahi iččie noštuan.

Ta vielä iellähki voin olla iloni, 19šentäh kun tiijän, jotta tiän malittujen tähen ta Iisussan Hristossan Henken avulla tämä kaikki kiäntyy miun parahakši. 20Vuotan ta toivon lujašti, jotta en missänä as's'ašša jouvu häpieh. Toivon, jotta voin nyt, niin kuin aina, olla rohkiena ta tuuvva kunnivuo Hristossalla, käykäh še šiitä miun elämän tahi kuoloman kautti. 21Miula elämä on Hristossa ta kuoloma on voitto. 22No kun jiänen eloh, šiitä on hyötyö miun ruavolla. En tiijä, pitäiskö miun valita elämä vain kuoloma. 23Olen näijen kahen välissä. Tahtosin lähtie tiältä ta olla Hristossan kera, še niät ois miula parašta. 24Teilä on kuitenki parempi, jotta jäisin eloh. 25Olen šiitä varma, ta niin tiijän, jotta jiän henkih. Mie pisyn kaikkien tiän luona, jotta työ eistysijä ušošša ta šaisija šiitä iluo. 26Šiitä työ Iisussan Hristossan omina šuatta vielä enämmän olla ylpiet miušta, konša tulen tiän luo uuvveštah.

27Tiän pitäy vain elyä Hristossan Hyvän Viessin arvon mukah. Piäššenpä mie iče käymäh tiän luona ta nähnen teitä, tahi en piäšše, kuitenki tahtosin kuulla, jotta työ pisyttä lujašti šamašša henkeššä. Pisykkyä yheššä henkeššä ta šotikkua yksissä mielin Hyvän Viessin ta ušon puolešta. 28Elkyä antakkua missänä as's'ašša vaššuštajien pölättyä iččienä. Še on merkki šiitä, jotta heitä vuottau uatu, a teitä pelaššuš. Ta tämä merkki on Jumalalta. 29Teilä on annettu še oša, jotta šuatta uškuo Hristossah, ka vielä šuatta käršieki Hänen tähen. 30Hyvän Viessin puolešta ruatuas's'a teitä vaššuššetah, niin kuin milma on vaššuššettu ta vieläki vaššuššetah. Šen työ oletta nähnyn ta šiitä nyt kuuletta.

2

Iisussa Hristossa tuli ihmisekši

21Eikö meitä rohkissa še, jotta olemma yhtä Hristossan kera? Eikö Hänen tykkyämini lujita meitä? Eikö Jumalan Henki yhissä meitä, emmäkö myö ole armolliset ta emmäkö šaleiče toini toista? 2Kun kerran näin on, niin luatikkua miun ilo täyvellisekši šillä, jotta oletta yksimielisie, tykkyättä toini toista, elättä šovušša ta ajatteletta šamah tapah. 3Elkyä luatikkua mitänä vain iččienä tuumaijen, kun olkua nöyrät ta pitäkkyä toista iččienä parempana. 4Elkyä šuahuštakkua vain ičellänä hyvyä, ajatelkua toisienki parašta. 5Olkah teiläki šemmoni mieli, mi Hristossalla Iisussalla oli.

6– Hänellä oli Jumalan muoto,

ka Hiän ei pitän kiini šiitä

jotta olla Jumalan vertani,

7vain kieltäyty täštä kaikešta.

Hiän tuli orjan moisekši,

šamanmoisekši kuin ihmiset.

Hiän eli ihmisenä ihmisien joukošša.

8Hiän pani Iččeh pienekši

ta oli tottelija kuolomah šuate,

rissillä kuolomah šuate.

9Šentäh Jumala nošti Hänet yli kaiken

ta anto Hänellä nimen,

kaikkie muita nimijä korkiemman.

10Iisussan nimie kunnivoittuan

on kaikkien polvissuttava,

niin taivahašša kuin muan piällä ta muan alla,

11ta Tuatto Jumalan kunnivokši

joka šuun on šanottava,

jotta Iisussa Hristossa on Hospoti.

Jumalan lapšet muailmašša

12Armahat vellet, työ aina tottelija milma, konša olin tiän luona. Totelkua vielä enämmän nyt, kun olen muuvvalla. Varaten ta vapissen ruatakkua oman pelaššukšen hyväkši. 13Jumala niät šuau teissä aikah šen, jotta tahotta ruatua ta vieläi ruatta niin kuin on Hänen hyvä tahto. 14Ruatakkua kaikki valittamatta ta kiistelömättä. 15Šilloin teissä ei ole mitänä moitittavua. Työ oletta puhtahie ta vijattomie Jumalan lapšie tämän pilautunuon ta riähkähisen rahvahan kešeššä. Työ loissatta heijän joukošša kuin tähet taivahalla, 16kun piettä kiini elämän šanašta. Ta mie voin olla ylpienä Hristossan tulopäivänä šiitä, jotta en tyhjäh starainun ta en tyhjäh ruatan. 17Vaikka miun elämän viimeset pisarat valutettais uhriksi, kun ruan tiän ušon hyväkši, kuitenki mie olen hyvilläni ta iloilen kaikkien tiän keralla. 18Työ niise olkua hyvillä mielin ta iloilkua miun keralla.

Timofei ta Jepafrodit

19Toivon, jotta Hospoti Iisussa antau miun ruttoh työntyä Timofein tiän luo. Kun kuulen mitein as's'at šielä ollah, še noštau miunki mieltä. 20Miula ei ole ketänä Timofein vertaista, ken yhtä tosissah huolehtis teistä. 21Kaikki muut pietäh huolta vain omista as's'oista eikä Iisussan Hristossan as's'ašta. 22Ka Timofein työ hyvin tiijättä, mimmoni varma hiän on. Yheššä miun kera hiän on starainun ruatua Hyvän Viessin hyväkši kuin poika tuaton rinnalla. 23Šentäh toivon, jotta voisin työntyä hänet tiän luo šamašša kun šuan tietyä, mitein miula ičelläni käypi. 24Ta olen varma, jotta miut niise Hospoti rutto piäštäy tiän luo.

25Nyt miun kuitenki pitäy työntyä tiän luo miän velli Jepafrodit. Hiän on miun rinnalla ruatan ta puolistan Hyvyä Viestie. Työ še hänet työnsijä tänne milma auttamah, konša mie tarvičin apuo. 26Hänellä on teitä kaikkie ikävä ta hiän on huolissah šiitä, jotta työ kuulija hänen läsinnäštä. 27Hiän tosiehki läsi, oli kuolomaisillah, vain Jumala armahti häntä. Eikä yksistäh häntä kun milma niise, jotta miula ei tulis uutta murehta entisien lisäkši. 28Ta vielä šenki vuokši tahon työntyä hänet rutompah šinne, jotta työ šaisija nähä hänet uuvveštah ta ihaštuisija. Šilloin miulaki ois vähemmän huolta. 29Ottakkua hänet vaštah ilomielin Hospotin tähen ta pitäkkyä arvošša hänen moisie! 30Hiän vet oli Hristossan ruavon tähen vähällä kuolla. Hiän oli valmis antamah oman henken, kun autto milma šiinä, miššä työ että voinun auttua.

3

Tärkeintä on Hristossan tuntomini

31Ka niin, velleni, iluol'kua Hospotissa! Mie en kylläššy kirjuttamah teilä uuvveštah šamoista as's'oista, a teilä še on turvakši.

2Varokkua noita koirie, noita miän vaššuštajie. Hyö ollah kelvottomie ruatajie, kumpasilta laitaleikkaušta luatiessa on pilattu vehkehetki. 3Oikeita laitaleikattuja olemma myö, ket sluušimma Jumalalla henken voimalla. Myö olemma ylpiet Hristossašta Iisussašta emmäkä pie toivuo runkon laitaleikkaukšeh, 4vaikka mie še šiihki voisin pityä toivuo. Kun ken toini voinou pityä šiih toivuo, niin šemmiten mie. 5Onhan miut laitaleikattu netälin vanhana. Olen šyntysin israelilaini, olen Veniaminin heimošta, jevrei jevreiläisistä vanhemmista. Olin farissei3:5 Farissei kačo šelityštä Matv. 3:7.. 6Šuurella innolla ajelin Jumalan Kirikkyö. Sakonan rikkomisešta milma ei voinun moittie.

7Ka kaikkie tätä, mitä šilloin pijin voittona, pien nyt Hristossan tähen arvottomana. 8Kallehinta miula on miun Hospotin Hristossan Iisussan tuntomini. Kaikkie muuta pien arvottomana. Hänen tähen kaimasin kaiken entisen. Heitin kaiken pois kuin ruhkat, jotta šaisin omakšeni Hristossan 9ta jotta kaikin nähtäis: mie olen Häneššä. En mie kelpua Jumalalla šentäh, kun elän Sakonan mukah, vain šentäh kun ušon Hristossah. Niätšen Jumalalla kelpuau yksistäh še, ken uškou. 10Mie tahon vain tuntie Hristossan ta Hänen ylöšnoušomisen voiman. Tahon käršie niin kuin Hiän kärši ta tahon tulla Hänen moisekši kuolomalla, niin kuin Hiän kuoli. 11Enköš šilloin mie niise šais noušša kuollehista.

Voittajan palkkana on taivahaini elämä

12En mie šano, jotta mie oisin jo šuanun kaiken šen, mitä tavottelen, tahi oisin jo tullun täyvellisekši. Mie kuitenki staraičen šuaha šen, kun kerran Hristossa Iisussa on ottan miut omakšeh. 13Vellet, en tuumaiče, jotta oisin jo perillä. Vain tämän voin šanuo: mie unohan šen, mi jäi tuakši, ta tavottelen kaikin voimin šitä, mi on ieššä. 14Mie juokšen kilvan loppuh šuate, jotta voittasin palkinnon – piäsisin taivahah. Šinne Jumala kuččuu Hristossan Iisussan omat. 15Näin pitäy ajatella miän kaikkien, ket olemma täyvellisie. A kun työ mistänih as's'ašta ajatelletta toisin, niin šen niise Jumala šelvittäy teilä. 16Miän pitäy vain olla šamua mieltä šiitä, mitä jo tiijämmä, ta elyä šen mukah.

17Ottakkua miušta mallie, vellet. Opaštukkua niistä, ket eletäh šamoin kuin myö. 18Olenhan mie teilä moničči šanon ta nyt ihan kyynälet šilmissä šanon, jotta monet eletäh niin kuin Hristossan rissin viholliset. 19Hyö jouvutah lopulta uatuh. Vačča on hiän jumala, häpie on hiän kunnivo, ta hyö ajatellah vain muallisie as's'oja. 20Ka miän kotimua on taivaš. Šieltä myö vuotamma pelaštajakši Hospotie Iisussua Hristossua. 21Hiän muuttau miän heikot ta kuolovaiset runkot oman taivahaisen runkon moisiksi. Hiän ruatau šen šillä voimalla, kumpasella Hiän panou kaiken oman vallan alla.