Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
15

Iisussa Pilatin ieššä

(Matv. 27:1-2, 11-26; Luk. 23:1-5, 13-25; Iiv. 18:28–19:16)

151Aikaseh huomenekšella ylipapit neuvoteltih rahvahan vanhimpien, sakonanopaštajien ta koko Neuvokunnan kera. Hyö šivottih Iisussa riimuloih, vietih Hänet ta annettih muaherra Pilatilla.

2Pilatti kyšy Iisussalta: «Oletko Šie jevreijen Čuari?» Iisussa vaštasi: «Šie šen šanoit». 3Ylipapit viäritettih Iisussua monešta as's'ašta. 4Pilatti tuaš kyšy Häneltä: «Etkö Šie meinua vaššata? Kuulethan Šie, mištä kaikešta hyö Šilma viäritetäh.» 5Ka Iisussa ei vaššannun enämpi mitänä. Pilatti ihmetteli šitä.

6Pruasniekan aikana muaherra aina piäšti tyrmäštä yhen vankin, šen, ketä rahvaš tahto. 7Šiih palah tyrmäššä oli miehie, kumpaset oli nouštu vallaššaolijie vaštah ta šiinä mellakašša tapettu ihmini. Heijän joukošša oli Varavva-nimini mieš. 8Pilatin luo keräyty rahvašjoukko. Hyö vuajittih, jotta hiän ruatais niin kuin hänellä oli tapana. 9Pilatti kyšy heiltä: «Tahottako työ, jotta piäššän teilä jevreijen Čuarin?» 10Hiän kun niät maltto, jotta ylipapit kajehukšissah oli annettu Iisussa hänellä käsih. 11Ylipappien ussutukšešta rahvašjoukko vuati, jotta hiän Iisussan tilah piäštäis Varavvan. 12Šilloin Pilatti kyšy rahvahalta: «Ka mitäpä mie ruan tällä, ketä työ šanotta jevreijen Čuariksi?» 13Hyö karjuttih vaštah: «Nuakliče Hänet ristih!» 14Pilatti kyšy: «Mitä pahua Hiän on ruatan?» Hyö vain karjuttih vielä lujempah: «Nuakliče Hänet ristih!» 15Pilatti tahto ruatua rahvahalla mieliksi, ta niin hiän piäšti Varavvan tyrmäštä, a Iisussan anto saltatoilla ruošittavakši ta ristih nuaklittavakši.

Saltatat ivual'l'ah Iisussua

(Matv. 27:27-31; Iiv. 19:2-3)

16Saltatat vietih Iisussa muaherran horomien pihah ta kučuttih šinne koko saltattajoukko. 17Hyö šuoritettih Hänet purppuranruškieh sviitkah, viännettih piikkiokšista korona ta pantih še Hänellä piäh. 18Šiitä hyö alettih tervehtie Häntä: «Terveh Šiula, jevreijen Čuari!» 19Hyö lyötih Häntä kepillä piäh, šylettih Häneh, heittäyvyttih polvusillah ta kumarrettih Hänellä. 20Kun hyö oli näin ivual'tu Iisussua, hyö otettih Hänen piältä purppurasviitka, šuoritettih Hänet omih vuatteih ta lähettih viemäh ristih nuaklittavakši.

Iisussa nuaklitah ristih

(Matv. 27:32-44; Luk. 23:26-43; Iiv. 19:17-27)

21Eryäš kirinejalaini mieš, Simoni nimeltäh, Aleksanterin ta Rufan tuatto, oli tulošša linnah. Hiän tuli heitä vaštah, ta saltatat pakotettih hänet kantamah Iisussan ristie. 22Hyö vietih Iisussa Golgofa-nimiseh paikkah, mi kiännettynä merkiččöy «Piäkopanpaikka». 23Hyö tarittih Hänellä mirran kera ševotettuo viinua, vain Hiän ei ottan šitä. 24Šiitä hyö nuaklittih Hänet ristih ta juattih keškenäh Hänen vuattiet, pantih arvalla, jotta ken mitä šuau.

25Oli kolmaš tunti15:25 Päivä juattih 12 tuntih. Päivän enšimmäini tunti alko huomenekšella kuuvven aikah. Kolmaš tunti tarkottau aikua kahekšašta yhekšäh huomenekšella. , konša hyö nuaklittih Hänet ristih. 26Ristih Iisussan piän yläpuolella oli kirjutettu, mintäh Hänet oli suutittu kuolomah. Šiinä luki: «Jevreijen Čuari». 27Hänen kera nuaklittih ristih kakši rosvuo, yksi Hänen oikiella, toini Hänen vašemella puolella. 28Näin tultih tovekši nämä Pyhien Kirjutukšien šanat: «Hänet luvettih sakonanrikkojien joukkoh».

29Šivučči matkuajat ivual'tih Häntä, puisseltih piätäh ta šanottih: «Hoi, Šiekö voit hajottua jumalankojin ta noštua šen uuvveštah kolmešša päiväššä? 30Pelašša nyt Iččeš ta šolaha rissiltä!» 31Šamoin ylipapit yheššä sakonanopaštajien kera ivual'tih Häntä. Hyö paistih keškenäh: «Muita še Hiän autto, ka Iččieh ei voi auttua. 32Šolahtakkah nyt rissiltä, Hristossa, Israelin Čuari! Šen kun niämmä, šiitä ušomma Häneh.» Neki, ket oli yheššä Hänen kera nuaklittu ristih, ivual'tih Häntä.

Iisussan kuoloma

(Matv. 27:45-56; Luk. 23:44-49; Iiv. 19:28-30)

33Keškipäivällä, kuuvvennen tunnin aikah, tuli pimie koko muan piällä. Pimietä kešti yhekšänteh tuntih šuate. 34Yhekšännellä tunnilla Iisussa karju lujašti: «Eloi, eloi, lama šavahfani?» Kiännettynä še on: Jumalani, Jumalani, mintäh Šie Miut jätit? 35Tämän kuultuo muutomat šiinä šeisojista šanottih: «Kuulkua, Hiän kuččuu Il'l'ua». 36Šiitä ken lienöy mieš juoksi ta kašto gupkan muikieh viinah, pani šen kepin piäh ta anto Iisussalla imettäväkši. Mieš šano: «Vuota kačomma, tulouko Il'l'a ottamah Hänet rissiltä». 37Šiitä Iisussa karjahti lujašti ta anto henkeh.

38Šiinä šamašša jumalankojin saviessa repisi kahekši, ylähyätä alahuakši šuate. 39Rissin vaštapiätä šeiso šuan saltatan piälikkö. Kun hiän näki, mitein Iisussa karjahti lujah ta heitti henken, hiän šano: «Tämä Mieš tosiehki oli Jumalan Poika!»

40Šiinä oli niise naisie vähäistä etähämpänä tätä kaččomašša. Heijän joukošša oltih Magdalan Muarie ta toini Muarie, kumpani oli nuoremman Juakon ta Josijan muamo, ta Salomija. 41Iisussan Galileijašša ollešša hyö matattih Hänen kera ta paššattih Häntä. Oli šielä äijän muitaki naisie, kumpaset oli tultu Hänen kera Jerusalimih.

Iisussan hautuamini

(Matv. 27:57-61; Luk. 23:50-56; Iiv. 19:38-42)

42Oli piätinččä, šuovatan uatto. Alko illaistuo. 43Šilloin šiih tuli arimafijalaini Joosefi, arvoššapietty Neuvokuntah kuuluja mieš, kumpani niise vuotti Jumalan Valtakuntua. Hiän ruohti ta mäni Pilatin luo ta kyšy, jotta šaisko ottua Iisussan Ruumehen. 44Pilatti hämmäšty, kun kuuli, jotta Iisussa jo kuoli. Hiän kučču šuan saltatan piälikön luokšeh ta kyšy Häneltä, jotta tosiehko Iisussa jo kuoli. 45Kun šuanpiälikkö myönti šen, Pilatti käški antua Iisussan Ruumehen Joosefilla. 46Joosefi ošti palttinua, otti Iisussan rissiltä, kiäri Hänet vuattieh ta pani kalmakotiseh, kumpani oli lohkattu kallivoh. Kalmakotisen šuuh hiän vieretti kiven šen typpiekši. 47Magdalan Muarie ta Josijan muamo Muarie nähtih, kunne Iisussan Ruumis pantih.

16

Iisussa noušou kuollehista

(Matv. 28:1-8; Luk. 24:1-12; Iiv. 20:1-10)

161Šuovatan loputtuo Magdalan Muarie, Juakon muamo Muarie ta Salomija oššettih hajuvoijetta, jotta männä Iisussua voitelomah. 2Šuovatan jälkisenä päivänä oikein aikaseh, päiväsen vašta nouštuo, hyö lähettih kalmalla. 3Matatešša hyö paistih keškenäh: «Kenpä meitä auttais ta vierettäis kiven kalmakotisen oven šuušta?» 4Niätšen še kivi oli hyvin šuuri. Ka perillä piäštyö hyö nähtih, jotta kivi on jo vieretetty.

5Hyö mäntih kalmakotisen šiämeh16:5 Jevreit lohattih kalmoja kallivoih, ne oltih kuin pienie huonehie, kumpasih šuatto männä šiämeh. ta nähtih oikiella puolella istumašša nuoren miehen, kumpasella oli pität valkiet vuattiet. Hyö pöläššyttih. 6Mieš šano heilä: «Elkyä varakkua. Työ ečittä Iisussa Nasarettilaista, kumpani nuaklittih ristih. Hiän nousi kuollehista, ei Hiän ole tiälä. Tuošša on paikka, mih Hänet oli pantu. 7Mänkyä ta šanokkua Hänen opaššettavilla, Petrillä niise, jotta Hiän mänöy teitä iellä Galileijah. Šielä työ niättä Hänet, niin kuin Hiän Iče teilä šano.»

8Kalmakotisešta pihalla piäštyö naiset varajannan takie vapistih ta puattih juokšujalkua. Hyö ei ruohittu kellänä mitänä virkkua, niin varattih.

Iisussa näyttäytyy opaššettavillah

(Matv. 28:9-10, 16-20; Luk. 24:13-53; Iiv. 20:11-23; Ap.k. 1:6-11)

9Kun Iisussa oli šuovatan jälkisenä päivänä aikaseh huomenekšella nouššun kuollehista, Hiän näyttäyty enšin Magdalan Muariella, kumpasešta oli ajan pois šeiččemen piessua. 10Muarie mäni ta vei šanan niillä, ket oli matattu Iisussan kera ta itettih nyt murehissah. 11Vaikka hyö kuultih, jotta Iisussa on elošša ta jotta Muarie oli nähnyn Häntä, hyö ei ušottu šitä.

12Šen jälkeh Iisussa näyttäyty toisen näkösenä kahella opaššettavallah, konša hyö oltih mänöššä pois linnašta. 13Nämäki myöššyttih šanomah toisilla, no heitä niise ei ušottu.

14Viimein Iisussa näyttäyty yhellätoista opaššettavallah, konša hyö oltih verolla. Hiän moitti heitä šiitä, jotta hyö ollah epäuškosie ta kovašytämisie. Hyö niät ei ušottu niitä, ket oli nähty Hänet kuollehista nouššehena. 15Hiän šano heilä: «Mänkyä joka puolella muailmua ta šanelkua Hyvyä Viestie kaikilla ihmisillä. 16Ken uškou ta hänet kaššetah, še pelaštuu, ka ken ei ušo, še suutitah uatuh. 17Ne, ket ušotah, ruatah tämmösie merkkiruatoja: Miun nimen voimalla hyö ajetah pois piessoja ta paissah uušilla kielillä. 18Vaikka ottakkah kiärmehie käsih tahi juokah tappajua myrkkyö, heilä ei tule šiitä mitänä. Hyö pannah käteh läsijien piällä, ta ne paretah.»

19Kun Hospoti oli šanon heilä tämän, Hänet otettih taivahah ta Hiän istuutu Jumalan oikiella puolella. 20Opaššettavat lähettih matkah ta šaneltih Hyvyä Viestie joka paikašša. Hospoti oli hiän kera täššä ruavošša ta merkkiruatoloilla lujitti heijän šanat. Amin.