Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
16

Iisussalta vuajitah merkkie

(Mark. 8:11-13; Luk. 12:54-56)

161Iisussan luokši tuli farisseita ta saddukeita, kumpaset tahottih kiušata Häntä. Hyö vuajittih, jotta Hiän näyttäis merkin taivahašta. 2Iisussa šano heilä: «Illalla työ šanotta: ‘Tulou pouta, šentäh kun taivaš on ruškie’, 3ta huomenekšella šanotta: ‘Tänäpiänä tulou paha šiä, šentäh kun taivaš on muššanruškie’. Pyhiksi luatiutujat! Taivašta työ maltatta lukie, vain aikojen merkkijä että šuata lukie. 4Tämä paha ta jumalatoin ihmispolvi vuatiu merkkie, ka šillä ei anneta muuta merkkie kuin vain Jumalan viessintuojan Joonan merkki.» Hiän jätti hiät šiih ta läksi pois.

Varokkua farisseijen ta saddukeijen opaššukšie

(Mark. 8:14-21)

5Hyö ehättäyvyttih toisella rannalla, ka opaššettavat oli unohettu ottua leipyä. 6Šiitä Iisussa šano heilä: «Kaččokkua, jotta varotta farisseijen ta saddukeijen hapatušta». 7No hyö vain paistih keškenäh: «Myö emmä ottan leipyä keralla». 8Iisussa huomasi šen ta šano heilä: «Vähäuškoset! Työ vain šiitä pakajatta, jotta leivät jiätih? 9Ettäkö työ vieläkänä malta? Ettäkö muissa niitä viittä leipyä, kumpasista riitti viijellätuhannella? Montako vakallista palasie työ keräsijä? 10Ta ettäkö muissa šeičentä leipyä, kumpasista riitti nellällätuhannella? Montako vakallista palasie työ keräsijä? 11Mitein työ että malta, jotta en Mie teilä leiväštä paissun, konša šanoin: ‘Varokkua farisseijen ta saddukeijen hapatušta’?» 12Šiitä hyö piäštih perillä, jotta ei Hiän käšken varuo leipätaikinan hapatušta, kun farisseijen ta saddukeijen opaššušta.

Petri šanou Iisussua Hristossakši

(Mark. 8:27-30; Luk. 9:18-21)

13Konša Iisussa tuli Hilipän Kesarijan šeuvulla, Hiän kyšy opaššettaviltah: «Kenekši ihmiset ajatellah Milma, Ihmisen Poikua? Mitä Miušta paissah?» 14Hyö vaššattih: «Yksien mieleštä Šie olet Iivana Kaštaja, toisien mieleštä Il'l'a, eryähien mieleštä Jeremija tahi kennih muu Jumalan viessintuojista». 15Iisussa kyšy: «A työ? Ken Mie tiän mieleštä olen?» 16Simoni Petri vaštasi: «Šie olet Hristossa, elävän Jumalan Poika».

17Iisussa šano hänellä: «Ošakaš olet šie, Jonan Simoni. Tätä ei ihmini šiula ilmottan, vain ilmotti Miun Tuatto, kumpani on taivahissa. 18Ta Mie šanon šiula: Šie olet Petri16:18 Nimi Petri, kreikankielellä Petros, pohjautuu šanah petra «kallivo». – kallivo, ta tällä kallivolla Mie rakennan uškojakuntani. Šitä ei tuonelan voimat voiteta. 19Mie annan šiula Taivahien Valtakunnan avuamet. Mitä šie kiellät muan piällä, še on kielletty taivahissa; mih šie annat vallan muan piällä, šiih on annettu valta taivahissa.» 20Šiitä Hiän kielti opaššettavieh šanomašta kellänä, jotta Hiän on Iisussa, Hristossa.

Iisussa pakajau enši kertua omašta kuolomašta

(Mark. 8:31-33; Luk. 9:22)

21Täštä lähtien Iisussa alko paissa opaššettavilla, jotta Hänen pitäy männä Jerusalimih ta äijän käršie rahvahan vanhimpien, ylipappien ta sakonanopaštajien käsissä. Šielä Hänet tapetah, ta kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.

22Petri alko moittie Iisussua kahen kešen. Hiän šano: «Jumala varjelkah Šilma, Hospoti! Elkäh Šiula konšana käykäh näin!» 23Iisussa kiänty ta šano Petrillä: «Mäne šiitä, šaatana! Šie tahot muanittua Miut riähkäh. Šiun mielet ei olla Jumalašta, vain ollah ihmiseštä!»

Iisussan kera kulkomisešta

(Mark. 8:34–9:1; Luk. 9:23-27)

24Šiitä Iisussa šano opaššettavillah: «Kun ken tahtonou kulkie Miun kera, hiän unohtakkah iččeh, ottakkah oman rissin ta aštukkah Miun kera. 25Niätšen še, ken tahtou pelaštua oman elämän, mänettäy šen; a ken Miun tähen mänettäy elämän, še šuau šen jälelläh. 26Mitä hyötyö on ihmisellä šiitä, kun hiän šuanou omakši koko muailman, a mänettänöy oman elämän? Mitä ihmini vois antua, jotta šais elämän jälelläh? 27Ihmisen Poika tulou Tuattoh taivahaisešša valošša omien anhelien kera, ta šilloin makšau jokahisella hänen ruatojen mukah. 28Šanon teilä toven: täššä šeisojien joukošša on eryähie, ket ei kuolla ennein kuin nähäh, jotta Ihmisen Poika tulou Čuarina.»

17

Iisussa muuttuu toisenmoisekši

(Mark. 9:2-13; Luk. 9:28-36)

171Kuuvven päivän piäštä Iisussa otti matkahah Petrin, Juakon ta hänen vellen Iivanan. Hiän vei hiät korkiella vuaralla erikseh toisista. 2Šielä Hiän muuttu heijän šilmissä: Hänen näkö loisti kuin päiväni, ta Hänen vuattiet tultih valkiekši kuin valo.

3Šiitä heilä näyttäyvyttih Moissei ta Il'l'a, hyö paistih Iisussan kera. 4Šilloin Petri šano Iisussalla: «Hospoti, hyvä on miän tiälä olla. Kun tahtonet, luajimma tänne kolme šuojua: yhen Šiula, yhen Moisseilla ta yhen Il'l'alla.»

5Petri vielä pakasi, kun hyvin valkie pilvi katto hiät ta pilveštä kuulu iäni: «Tämä on Miun armaš Poikani, kumpaseh Mie olen mieltyn. Häntä kuunnelkua!» 6Konša opaššettavat kuultih iäni, hyö oikein pöläššyttih ta heityttih muah očin. 7Iisussa tuli hiän luo, košetti heitä ta šano: «Nouškua, elkyä varakkua». 8Ta kun hyö noššettih piä, hyö ei nähty ketänä muita kuin Iisussan.

Kyšymyš Il'l'ašta

9Konša hyö šolahettih vuaranrinnettä alaš, Iisussa šano heilä: «Elkyä paiskua kellänä täštä, mitä näkijä, kuni Ihmisen Poikua ei ole noššatettu kuollehista». 10Opaššettavat kyšyttih Häneltä: «Mintäh sakonanopaštajat šanotah, jotta Il'l'an pitäy tulla enšin?» 11Hiän vaštasi: «Il'l'a tosiehki tulou enšin ta luatiu kaikki entisen moisekši. 12Ta Mie šanon teilä, jotta Il'l'a on jo tullun. Ihmiset vain ei tunnettu häntä ta ruattih hänellä, mitä heilä himotti. Šamoin Ihmisen Poikaki joutuu käršimäh hiän käsissä.» 13Šilloin opaššettavat hokšattih, jotta Hiän pakasi heilä Iivana Kaštajašta.

Iisussa ajau pojašta piessan

(Mark. 9:14-29; Luk. 9:37-43)

14Konša hyö myöššyttih rahvašjoukon luo, Iisussan eteh tuli mieš, heitty polvillah 15ta šano: «Hospoti, armaha miun poikuani! Hänellä on kuatumatauti, ta še muokkuau häntä lujašti. Hiän moničči kuatuu, konša tuleh, konša veteh. 16Mie toin hänet Šiun opaššettavien luo, vain hyö ei voitu parentua häntä.» 17Šiih Iisussa šano: «Voi tätä uškomatointa ta pilalla männyttä ihmispolvie! Pitältikö Miun pitäy vielä olla tiän kešeššä? Pitältikö Miun pitäy keštyä teitä? Tuokua poika Miun luo.» 18Iisussa komenti piessua, ta še läksi pojašta. Šiitä šuate poika oli terveh.

19Konša hyö oltih omistah, opaššettavat tultih Iisussan luo ta kyšyttih: «Mintähpäš myö emmä voinun ajua šitä piessua pojašta?» 20«Šentäh kun teilä ei ole uškuo», šano Iisussa. «Šanon teilä toven: kun teilä ois uškuo hoti gorčitsan šiemenen verta, työ voisija šanuo tällä vuaralla: ‘Eissy täštä tuonne’, ta še eistyis. Mikänä ei ois teilä mahotoin. 21A tämän luatuni piessa ei lähe millänä muulla kuin moliutumalla ta pyhittämällä.»

Iisussa tuaš pakajau omašta kuolomašta

(Mark. 9:30-32; Luk. 9:44-45)

22Konša hyö oltih Galileijašša, Iisussa šano opaššettavillah: «Ihmisen Poika annetah rahvahan käsih, 23hyö tapetah Hänet, ta kolmantena päivänä Hänet noššatetah kuollehista». Ta heilä tuli hyvin paha mieleštä.

Iisussa makšau jumalankojin veron

24Konša hyö tultih Kapernaumih, Petrin luo tultih jumalankojin veronkeryäjät ta kyšyttih: «Tottaš tiän Opaštaja makšau jumalankojin veruo?» 25«Makšau», hiän vaštasi. Kun Petri mäni taloh, Iisussa kerkisi enšimmäisenä kyšymäh häneltä: «Mitä mieltä olet, Simoni? Keltä tämän muailman čuarit kerätäh makšuja ta veroja, omiltahko vain vierahilta?» 26«Vierahilta», šano Petri. Iisussa šano hänellä: «Omien ei šilloin tarviče makšua. 27Ka mitäpä tyhjäh šiännyttyä heitä? Mäne järvellä ta lykkyä onki veteh. Ota enšimmäini kala, mi puuttuu, ta avua šen šuu. Šielä on hopieraha. Ota še ta makša heilä Miun ta iččeš ieštä.»

18

Mitein uškojakunnašša pitäy elyä?

18

Ken on šuurin?

(Mark. 9:33-37, 42; Luk. 9:46-48; 17:1-2)

181Niih aikoih opaššettavat tultih Iisussan luo ta kyšyttih: «Ken on šuurin Taivahien Valtakunnašša?»

2Iisussa kučču luokšeh lapšen, ašetti hänet heijän kešellä 3ta šano: «Šanon teilä toven: kun että kiäntyne Jumalan puoleh ta tulle lapšien moisiksi, niin että piäše Taivahien Valtakuntah. 4Ken alentuu tämän lapšen moisekši, še on šuurin Taivahien Valtakunnašša. 5Ken Miun nimeššä ottau luokšeh yhenki tämmösen lapšen, še ottau luokšeh Miut. 6A kun ken muanittanou pahah yhenki näistä pienistä, ket ušotah Miuh, šillä ois parempi, kun hänen kaklah pantais melličänkivi ta lykättäis meren šyvyteh.»

Muanitukšet

(Mark. 9:43-48)

7«Paha periy tämän muailman šen muanitukšien tähen! Muanitukšet varmašti tullah, vain paha periy šen ihmisen, kumpasen kautti ne tullah! 8Kun šiun käteš tahi jalkaš muanittanou šilma riähkäh, leikkua še pois ta lykkyä mänömäh. Parempi šiun on yksikätisenä tahi yksijalkasena piäššä ilmasenikuseh elämäh, mitä kun kakšikätisenä tahi kakšijalkasena šiut luuvvah ilmasenikuseh tuleh. 9Ta kun šiun šilmäš muanittanou šilma riähkäh, kiso še ta lykkyä pois. Parempi šiun on yksišilmäsenä piäššä ilmasenikuseh elämäh, mitä kun šiut kakšišilmäsenä luuvvah uatun tuleh.

10Kaččokkua, jotta että vähekši yhtäkänä näistä pienistä. Mie šanon teilä: heijän anhelit taivahissa aina nähäh Miun Taivahaisen Tuaton šilmät. 11Ihmisen Poika tuli eččimäh ta pelaštamah šitä, mi on katon.»

Peittopakina ekšyneheštä lampahašta

(Luk. 15:3-7)

12«Mitä arveletta: kun kellä ollou šata lammašta ta yksi niistä ekšynöy, niin eikö hiän jätä loppusie yhekšyäkymmentä yhekšyä vuaroilla ta lähe eččimäh šitä ekšynyttä? 13Šanon teilä toven: kun hiän šen löytänöy, hiän on šiitä lampahašta enämmän hyvilläh kuin niistä yhekšäštäkymmeneštä yhekšäštä, mit ei ekšytty. 14Šamoin tiän Taivahaini Tuatto ei taho, jotta yksikänä näistä pienistä hävieis.»

Mitein auttua riähkähistä uškovellie?

15«Kun šiun uškovelli luatinou šiula pahua, mäne hänen luo ta pakaja as's'ašta hänen kera. Kun hiän šilma kuunnellou, niin työ tuaš oletta vellet keškenäh. 16A kun hiän ei kuunnelle šilma, mäne uuvveštah ta ota matkah yksi tahi kakši henkie, šentäh kun ‘joka as's'a pitäy lujittua kahen tahi kolmen tovistajan šanalla’. 17Kun hiän ei heitäkänä kuunnelle, šano uškojakunnalla. Kun hiän ei totelle uškojakuntuaki, niin olkah hiän šiula šamanmoini kuin toisenvieroni tahi veronkeryäjä. 18Šanon teilä toven: kaikki, mitä työ kiellättä muan piällä, še on kielletty taivahissa; ta kaikki, mih työ annatta vallan muan piällä, šiih on annettu valta taivahissa.

19Mie šanon teilä toven: kun kakši teistä muan piällä keškenäh šopinou moliutuo mistänih as's'ašta, niin hyö šuahah še Miun Tuatolta, kumpani on Taivahissa. 20Niätšen kun missä kakši tahi kolme on keräytyn yhteh Miun nimeššä, šielä Mie olen heijän kešeššä.»

Peittopakina kovašiämiseštä käškyläiseštä

21Šiitä Petri tuli Iisussan luo ta šano: «Hospoti, kun miun velli aina uuvveštah ruatanou miula pahua, niin mitein monta kertua miun pitäy prostie häntä? Šeiččemenkö kertua?»

22Iisussa vaštasi: «Mie šanon šiula, jotta ei šeiččemen kertua, vain šeiččemenkymmentä kertua šeiččemen.

23Taivahien Valtakunta on kuin čuari, kumpani tahto nähä, äijänkö hänen käškyläiset ollah hänellä velkua. 24Konša hiän alko šitä tarkaštua, hänen eteh tuotih mieš, kumpani oli hänellä velašša kymmenentuhatta talanttua18:24, 28 Talantta oli tuon ajan šuurin raha. Yksi talantta oli 6000 dinarie ta yksi dinari oli työmiehen tavallini päiväpalkka.. 25Kun miehellä ei ollun, millä makšua, niin čuari käški myyvvä hänet ta hänen naisen, lapšet ta kaikki hänen hyvyset ta makšua velan. 26Šilloin käškyläini heittäyty muah hänen eteh ta šano: ‘Isäntä, vuota vähäsen! Mie makšan šiula kaiken.’ 27Čuarilla tuli suali käškyläistä. Hiän piäšti miehen mänömäh ta prosti hänellä velan.

28Šiitä še käškyläini mäni pihalla ta näki toisen käškyläisen, kumpani oli hänellä velkua šata dinarie. Hiän tarttu mieheh, alko kuristua häntä ta šano: ‘Makša, mitä olet velkua!’ 29Mieš heittäyty muah hänen eteh ta moli häntä: ‘Vuota vähäsen, mie makšan šiula kaiken’. 30Vain toini ei tahton vuottua, kun mäni ta pani tovarissan tyrmäh, kuni še makšau velan.

31Muut käškyläiset nähtih tämä ta pahaššuttih äijälti. Hyö mäntih ta šanottih čuarilla, mitein kävi. 32Šiitä čuari kučču käškyläisen luokšeh ta šano: ‘Kelvotoin käškyläini! Šie molit milma ta mie prostin šiula koko velan. 33Eikö šiun niise ois pitän armahtua šiun tovarissua, niin kuin mie armahin šilma?’ 34Vihoissah čuari anto hänet muokattavakši šiih šuate, kuni hiän makšau koko velan.

35Näin ruatau Miun Taivahaini Tuatto teilä, kun että jokahini prosti omua vellie kaikešta šytämeštä.»