Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
7

Iisussa ta šuan saltatan piälikkö

(Matv. 8:5-13)

71Kun Iisussa oli paissun kaiken tämän rahvahan kuunnellešša, Hiän läksi Kapernaumih. 2Šielä oli yksi šuan saltatan piälikkö, kumpasen paššari oli niin kipie, jotta oli jo kuolomaisillah. Šuanpiälikkö piti paššarie šuurešša arvošša. 3Kuultuo Iisussašta, hiän työnsi Hänen luo jevreijen vanhimpie, jotta hyö pyritettäis Iisussua tulomah ta parentamah hänen paššarin. 4Hyö tultih Iisussan luo ta ruvettih molimah Häntä, šanottih: «Tämä šuanpiälikkö on Šiun avun arvoni. 5Hiän tykkyäy miän rahvašta ta luajitti meilä sinagoganki.»

6Iisussa läksi hiän kera. Konša Hiän oli jo lähellä taluo, šuanpiälikkö työnsi omie miehie šuattamah Hänellä šanua: «Hospoti, elä vaivua Iččieš. Mie en ole šen arvoni, jotta Šie tulisit miun katon alla. 7Enkä mie kaččon ni iččieni šen arvosekši, jotta oisin tullun Šiun luo. Šano vain šana, niin miun paššari parenou. 8Mie ičeki tottelen ylempien käškyjä ta komentelen omie saltattoja. Kun šanon yhellä: ‘Mäne’, hiän mänöy. Toisella šanon: ‘Tule’, ta hiän tulou. Tahi kun šanon paššarilla: ‘Rua tämä’, hiän ruatau.» 9Iisussa kummekši näitä šanoja. Šiitä Hiän kiänty jäleššä aštujih päin ta šano: «Šanon teilä, jotta tämmöistä uškuo en ni Israelissa ole nähnyn».

10Kun Iisussan luo toimitetut miehet myöššyttih jälelläh, hyö nähtih paššari tervehenä.

Iisussa elävyttäy lešen pojan

11Kohta tämän jälkeh Iisussa läksi Nainin linnah. Hänen kera matattih monet Hänen opaššettavat ta šuuri rahvašjoukko. 12Konša Iisussa lähešty linnan veräjie, šieltä kannettih kuollutta, leškinaisen ainutta poikua. Muamon kera oli äijän linnan rahvašta. 13Naisen nähtyö Hospotilla tuli suali häntä ta Hiän šano: «Elä ite». 14Hiän mäni nosilkkojen viereh ta košetti niitä. Kantajat pietyttih. Iisussa šano: «Priha, Mie šanon šiula, nouše!» 15Šilloin kuollut nousi istumah ta rupesi pakajamah, ta Iisussa anto hänet muamolla.

16Kaikin oikein pöläššyttih ta ruvettih kiittämäh Jumalua, hyö šanottih: «Miän joukošša on nyt šuuri Jumalan viessintuoja. Jumala tuli avukši omalla kanšallah.» 17Tämmöset pakinat Iisussašta levittih koko Juutijah ta šen ympäristöh.

Iivana Kaštajan kyšymyš Iisussalla

(Matv. 11:2-6)

18Iivana Kaštajan opaššettavat kerrottih hänellä kaiken, mitä oli ollun. 19Šilloin Iivana kučču kakši heistä luokšeh ta toimitti hiät Iisussan luo kyšymäh: «Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?» 20Miehet tultih Iisussan luo ta šanottih: «Iivana Kaštaja toimitti miät Šiun luo kyšymäh: ‘Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?’»

21Iisussa oli juštih šilloin piäštän monie ihmisie tautiloista, vaivoista ta piessoista, ta monilla šokeilla Hiän oli antan nävön. 22Niinpä Hiän vaštasi heilä: «Mänkyä ta šanokkua Iivanalla, mitä näkijä ta kuulija:

Šokiet ruvetah näkömäh ta rammat kävelömäh,

prokasatautiset puhissutah ta kuurnehet ruvetah kuulomah,

kuollehet noššatetah henkih ta köyhillä šanellah Hyvyä Viestie.

23Ošakaš on še, ken ei kieltäyvy Miušta.»

Iisussa pakajau Iivana Kaštajašta

(Matv. 11:7-19)

24Konša Iivana Kaštajan toimittamat miehet oli mänty, Iisussa rupesi pakajamah rahvahalla Iivanašta: «Mitä työ läksijä kaččomah tyhjäh muah? Ettähän tuulen heiluttamua ruokoheinyä! 25Mitäpä työ šilloin kävijä kaččomašša? Mieštäkö vorssissa vuatteissa? Čuarien horomissa työ löyvättä niitä, ket vorssuijah šomissa vuatteissa ta eletäh pohatašti. 26Ka niin mitäpä työ mänijä kaččomah? Jumalan viessintuojuako? Oikein, ta Mie šanon teilä, jotta Iivana on enämmän kuin Jumalan viessintuoja. 27Hiän on še, kumpasešta Pyhissä Kirjutukšissa Jumala šanou näin:

– Mie työnnän šanantuojani Šiun iellä,

hiän raivuau Šiula tien.

28Mie šanon teilä: ei ole šyntyn yhtäkänä ihmistä, ken ois ollun Iivana Kaštajua šuurempi. Kuitenki Jumalan Valtakunnašša kaikista pieninki on häntä šuurempi.»

29Kaikki ihmiset, tarkoten veronkeryäjätki, Iivanua kuunnellešša tunnuššettih Jumalan tahto oikiekši ta otettih Iivanalta kaššanta. 30Vain farisseit ta sakonanopaštajat oltih Jumalan tahtuo vaštah eikä otettu Iivanalta kaššantua.

31Šilloin Hospoti šano: «Mih Mie vertuasin tämän ajan ihmisie? Mimmoset hyö ollah? 32Hyö ollah kuin lapšet, kumpaset issutah pihalla. Yhet karjutah toisilla: ‘Myö šoittima teilä pillillä, vain työ että pläššin’. A toiset vaššatah: ‘Myö iänelläitkimä, vain työ että itken miän kera’. 33Iivana Kaštaja tuli. Hiän ei šyö leipyä eikä juo viinua, ta työ šanotta: ‘Häneššä on piessa’. 34Ihmisen Poika tuli. Hiän šyöy ta juou, ta työ šanotta: ‘Mityš šyömäri ta juomari, veronkeryäjien ta riähkähisien tovarissa’. 35Viisahuš tovissetah oikiekši kaikki ne, ket eletäh šen mukah.»

Farissei ta riähkähini naini

36Eryäš farissei kučču Iisussua luokšeh šyömäh. Iisussa mäni farissein taloh ta ašettu stolah. 37Šiinä linnašša oli naini, kumpani eli riähäššä. Kun naini šai tietyä, jotta Iisussa on verolla farissein talošša, hiän tuli šinne ta toi alabasteripullošša hajuvoijetta. 38Hiän ašettu Iisussan tuakši Hänen jalkoih7:38 Verot šyötih venyöl'l'äh. ta itki. Iisussan jalat kaššuttih hänen kyynälistä. Naini pyyhki ne kuivakši tukillah, šuuteli niitä ta voiteli hajuvoitiella. 39Tämän nähtyö farissei, kumpani oli kuččun Iisussan, tuumi ičekšeh: «Kun tämä Mieš ois Jumalan viessintuoja, Hiän tietäis, jotta tämä naini, kumpani Häntä košettau, on riähkähini». 40Iisussa šano hänellä: «Simoni, miula ois šanottavua šiula». Simoni vaštasi: «Ka šano, Opaštaja».

41Iisussa šano: «Oli kakši mieštä, kumpaset oltih velašša rahanlainuajalla. Yksi oli velkua viisišatua dinarie, a toini viisikymmentä. 42Kun heilä ei ollun millä makšua, rahanlainuaja prosti heijän velat. Mitein on, kumpani näistä kahešta tykkyäy rahanlainuajua enämmän?» 43Simoni vaštasi: «Mie tuumaičen, jotta še, kellä hiän prosti šuuremman velan». «Šie olet oikiešša», šano Iisussa. 44Šiitä Hiän kiänty naiseh päin ta šano Simonilla: «Kačo tätä naista. Kun Mie tulin šiun taloh, šie et antan Miula vettä jalkoja peššä, a hiän kašteli Miun jalat kyynälilläh ta kuivasi ne tukillah. 45Šie et ševännyn Milma, a hiän on šilitellyn koko ajan Miun jalkoja. 46Šie et voitan Miun piätä voilla, a hiän voiti Miun jalat hajuvoitiella. 47Šentäh Mie šanonki šiula: tämän naisen monet riähät on prostittu, šentäh kun hiän äijän tykkäsi. A kellä vähän prostitah, še vähän tykkyäy.» 48Šiitä Iisussa šano naisella: «Šiun riähät on prostittu».

49Toiset stolašša olijat ruvettih pakajamah keškenäh: «Kenpä tuo Mieš on, kun riähkieki prostiu?» 50Ka Iisussa šano naisella: «Šiun uško pelašti šiut. Mäne rauhašša.»

8

Naisie Iisussan matašša

81Šen jälkeh Iisussa läksi kävelömäh linnoja ta kylie myöte ta šaneli ihmisillä Hyvyä Viestie Jumalan Valtakunnašta. Hänen kera oli kakšitoista opaššettavua 2ta eryähie naisie, kumpaset Hiän oli piäštän piessoista ta tautiloista. Heijän joukošša oli Magdalan Muarie, kumpasešta Hiän oli ajan pois šeiččemen piessua, 3oli Joanna, kumpani oli Iirotin talonkaččojan Husan naini, ta vielä Susanna ta monie muitaki naisie. Hyö omilla varoilla piettih huolta Iisussašta ta Hänen opaššettavista.

Peittopakina kylväjäštä

(Matv. 13:1-9; Mark. 4:1-9)

4Ihmisie tuli Iisussan luo monista linnoista. Kun rahvašta oli keräytyn äijän, Iisussa šano heilä tämän peittopakinan:

5«Mieš läksi kylvämäh šiementä. Kun hiän kylvi, eryähät šiemenet tipahettih tien viereh ta tallouvuttih, ta taivahan linnut n'okittih ne. 6Toiset šiemenet tipahettih kivikköh ta nouštih orahalla, vain orahat kuivettih, šentäh kun ei šuatu muašta vettä. 7Eryähät šiemenistä tipahettih ohtajaisikkoh. Konša orahat kašvettih, kašvettih ohtajaisetki ta tupehutettih orahat. 8No a eryähät šiemenet tipahettih hyväh muah, kašvettih ta annettih šatakertani tulo.» Tämän šanottuo Iisussa karjahti: «Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah».

Iisussa šelittäy peittopakinan kylväjäštä

(Matv. 13:10-23; Mark. 4:10-20)

9Opaššettavat kyšyttih Iisussalta, mitä merkiččöy tämä peittopakina.

10Hiän šano: «Teilä on annettu tietyä Jumalan Valtakunnan peittoas's'at, a toisilla niistä šanellah peittopakinoilla. Šentäh hyö kačotah eikä nähä; hyö kuunnellah eikä malteta.

11Peittopakinan merkityš on tämä: Šiemen on Jumalan šana. 12Tien viereh tipahtanehet šiemenet tarkotetah ihmisie, kumpaset kuullah šana. No šiitä tulou juaveli ta viey šanan heijän šiämeštä, jotta hyö ei ušottais eikä pelaššuttais. 13Ne šiemenet, mit tipahettih kivikköh, tarkotetah ihmisie, kumpaset kuullah šana ta otetah še ilomielin vaštah. No kun heissä ei ole juurta, hyö ušotah vain kotvani. Kun heitä ruvetah ahistamah šanan tähen, hyö lopetetah uškomini. 14Ohtajaisikkoh joutunehet šiemenet tarkotetah niitä, ket kuullah šana, a šiitä tukehutah elämän huolih, pohasvuoh ta makieh elämäh. Heistä on tyhjä vuottua šualista. 15A šiemenet, mit jouvuttih hyväh muah, tarkotetah niitä, ket kuullah šanan, šäilytetäh še puhtahašša ta hyväššä šytämeššä ta vaipumatta annetah eluo.» Tämän šanottuo Iisussa karjahti: «Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah».

Šanan oikie kuulomini

(Mark. 4:21-25)

16«Eihän kenkänä šytytä lamppuo ta šiitä pane šen piällä aštieta tahi peitä šitä šijan alla. Ei tietenki! Lamppu pannah korkiella paikalla, jotta pirttih tulijat nähtäis valo. 17Ei ole mitänä peitettyö, mi ei tulis näkyvih, eikä ole mitänä peitošša piettyö as's'ua, mi ei tulis valoh ta ihmisien tietoh. 18Huolehtikkua šiitä, jotta kuuletta oikein. Kellä on, šillä annetah. A kellä ei ole, šiltä otetah šeki, mitä hiän toivou, jotta hänellä muka on.»

Iisussan oikiet omahiset

(Matv. 12:46-50; Mark. 3:31-35)

19Iisussan Muamo ta vellet tultih Häntä kaččomah, vain rahvašjoukon tähen hyö ei piäšty Hänen luo. 20Šiitä Iisussalla šanottih: «Šiun Muamoš ta velleš šeisotah pihalla ta heijän himottau nähä Šilma». 21Iisussa vaštasi heilä: «Miun muamo ta vellet ollah nämä, ket kuullah Jumalan šana ta ruatah šen mukah».

Iisussa vakauttau myrškyn

(Matv. 8:23-27; Mark. 4:35-41)

22Yhtenä päivänä Iisussa omien opaššettavien kera aštu veneheh ta šano heilä: «Läkkä järven toisella puolella». Ta niin hyö lähettih. 23Matalla Iisussa uinosi. Yhtäkkie järvellä nousi myršky. Vettä alko tulla veneheh, niin jotta heilä tuli hätä. 24Opaššettavat mäntih Iisussan luo, noššatettih Hänet ta šanottih: «Opaštaja, Opaštaja, myö uppuomma!» Iisussa nousi ta komenti tuulta ta ualtoja. Šiitä tuuli lauhtu ta järvi rauhottu. Tuli tyyni. 25Iisussa kyšy: «Missä on tiän uško?» Opaššettavat pöläššykšissä ta kummekšien kyšeltih toini toiselta: «Kenpä Hiän oikein on, kun komentau tuulta ta vettä, ta ne totellah Häntä?»

Iisussa Gadaran muašša

(Matv. 8:28-34; Mark. 5:1-20)

26Hyö nouštih rantah Gadaran muašša, mi on Galileijan vaštapuolella. 27Konša Iisussa nousi veneheštä rannalla, Häntä vaštah tuli linnašta mieš, kumpani oli piessojen muokkuama. Mieš jo pitkäh aikah ei pitän piälläh vuatetta eikä elän talošša, vain šuurissa kallivokololoissa, kumpasih oli hauvattu ihmisie. 28Iisussan näheššä hiän piäšti šuuren iänen, heittäyty očin Iisussan eteh ta karju: «Mitä Šie miušta tahot, Iisussa, Ylimmäisen Jumalan Poika? Molin Šilma, elä muokkua milma!» 29Niätšen Iisussa oli käšken piessan lähtie mieheštä. Piessa oli jo pitän aikua muokannun mieštä. Häntä oli pantu käsiriimuloih ta jalkarautoih, jotta hiän pisyis paikoillah. Kuitenki hiän oli aina rikkon ne ta piessan ajamana puannun tyhjäh muah. 30Iisussa kyšy: «Mi on šiun nimi?» Mieš vaštasi: «Lekioni8:30 Lekioni kačo šelityštä Matv. 26:53.» – šentäh kun monta piessua oli männyn täh mieheh. 31Piessat molittih, jottei Iisussa toimittais heitä pohjattomah kaivoh.

32Lähisellä vuaralla oli šuuri šikakarja šyömäššä. Piessat kyšyttih Iisussalta lupua männä šikoih, ta Hiän anto niillä luvan. 33Šilloin piessat lähettih mieheštä ta mäntih šikoih. Karja läksi juokšulla jyrkkyä termyä alaš järveh ta upposi.

34Kun šikojen paimenet nähtih tämä, hyö juoštih pakoh ta levitettih tieto täštä linnašša ta kylissä. 35Ihmiset lähettih kaččomah, mitä šielä oli ollun. Tultuo Iisussan luo hyö pöläššyttih, kun nähtih mieš, kumpasešta piessat oli lähetty. Mieš istu Iisussan jaloissa vuattiet piällä ta täyveššä järeššäh. 36Ne, ket nähtih kaiken, kerrottih toisilla, mitein riivattu pareni. 37Kaikki Gadaran muan eläjät oltih ylen pöläššykšissä ta molittih Iisussua, jotta Hiän mänis pois šieltä. Iisussa aštu veneheh ta läksi jälelläh šinne, mistä tuli. 38Mieš, kumpasešta piessat oli lähetty, pyrki Iisussan matkah. Vain Iisussa toimitti hänet pois näijen šanojen kera: 39«Mäne jälelläh kotihis ta kerro, mitä Jumala luati šiula». Mieš läksi ta käveli koko linnua pitin ta šaneli, mitä Iisussa oli luatin hänellä.

Iisussa elävyttäy tytön ta parentau naisen

(Matv. 9:18-26; Mark. 5:21-43)

40Konša Iisussa myöšty järven toisella puolella, šuuri joukko rahvašta oli Hänellä vaššašša, šentäh kun kaikin vuotettih Häntä. 41Šiitä Iisussan luo tuli sinagogan piämieš, Jairi nimeltäh. Hiän heittäyty Iisussalla jalkoih ta moli, jotta Iisussa läksis heilä. 42Hänen ainut lapši, tyttö, kumpasella oli šiinä kakšitoista vuotta, oli kuoloman käsissä.

Iisussan matatešša Jairin kotih, rahvašjoukko tunkeutu Hänen ympärillä. 43Rahvahan joukošša oli yksi naini, kumpaista jo kakšitoista vuotta vaivasi verenvuoto. Hiän oli käyttän liäkärilöih kaikki rahat, mitä hänellä oli, kuitenki kenkänä ei voinun häntä parentua. 44Naini tuli Iisussan luo takuata päin ta košetti Hänen sviitkan helmua. Šamašša verenvuoto loppu. 45Iisussa kyšy: «Ken košetti Miuh?» Kun kenkänä ei vaššannun, niin Petri ta muut Iisussan kera olijat šanottih: «Opaštaja, ihmiset tunkeuvutah Šiun ympärillä ta ahissetah Šilma joka puolelta, ta Šie vielä šanot: ‘Ken lienöy košetti Miuh’». 46No Iisussa šano: «Ken lienöy košetti Miuh. Mie kuulin, mitein voima läksi Miušta.» 47Kun naini näki, jotta ei voi pisyö peitošša, hiän tuli vapissen Iisussan luo ta heittäyty Hänen jalkoih. Kaikkien kuullen hiän šano, mintäh košetti Iisussua ta mitein šamašša pareni. 48Iisussa šano naisella: «Elä varaja, tyttäreni! Šiun uško parenti šiut, mäne rauhašša.»

49Iisussan vielä paissešša, sinagogan piämiehellä tuotih koista viesti: «Šiun tyttö jo kuoli. Elä enämpi vaivua Opaštajua.» 50Kun Iisussa kuuli tämän, Hiän šano Jairilla: «Elä varaja. Ušo vain, niin tyttö parenou.» 51Perillä piäštyö Iisussa ei antan kenenkänä muun männä kerallah pirttih kuin vain Petrin, Iivanan, Juakon ta vielä tytön tuaton ta muamon. 52Kaikin itettih ta voikerrettih tytön kuolomua. Ka Iisussa šano: «Heittäkkyä pois itentä. Ei tyttö ole kuollun, hiän makuau.» 53Hyö ruvettih nakramah Häntä, šentäh kun tiijettih, jotta tyttö kuoli. 54Iisussa ajo kaikki pihalla, otti tyttyö kiäštä ta šano lujalla iänellä: «Tyttö, nouše!» 55Šiitä henki myöšty tyttöh, ta šamašša hiän nousi šijalta. Iisussa käški antua hänellä ruokua. 56Tytön vanhemmat oltih piältäh šekuo. Iisussa kielti heitä šanomašta kellänä, mitä oli tapahtun.

9

Iisussa toimittau kakšitoista opaššettavua ruatoh

(Matv. 10:5-15; Mark. 6:7-13)

91Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavua ta anto heilä voiman ta vallan ajua pois kaikki piessat ta parentua tautija ihmisistä. 2Iisussa toimitti hiät viemäh šanomua Jumalan Valtakunnašta ta parentamah läsijie. 3Hiän šano heilä: «Elkyä ottakkua mitänä matkah: elkyä matkakeppie, sumččua, leipyä elkyäkä rahua. Elkyä ottakkua ni toista paitua. 4Mih taloh mänettä yökši, šiinä eläkkyä šini, kuni ei tule aika lähtie pois. 5Kun min linnan eläjät ei otettane teitä vaštah, lähtekkyä šiitä linnašta ta puistakkua pölyt jaloista. Še on tovissukšena heitä vaštah.»

6Niin opaššettavat lähettih matkah. Hyö matattih kyläštä kyläh, šaneltih Hyvyä Viestie ta parennettih läsijie joka paikašša.

Iiroti kyšelöy Iisussašta

(Matv. 14:1-12; Mark. 6:14-29)

7Konša muan nellännekšen herra Iiroti kuuli kaikešta, mitä Iisussa ruato, hiän ei tietän, mitäi ajatella. Eryähät niät šanottih, jotta Iivana Kaštaja on nouššun kuollehista. 8Toiset arveltih, jotta Il'l'a on tullun jälelläh muan piällä. A kolmannet paistih, jotta kennih ammusista Jumalan viessintuojista on nouššun kuollehista. 9No Iiroti šano: «Iivanalta mie käsin leikata piän, a kenpäš on tämä Mieš, kumpasešta mie kuulen tämmösie pakinoja?» Iirotin himotti nähä Iisussua, hiän vuotti vain šopivua aikua.

Iisussa ruokkiu viisituhatta mieštä

(Matv. 14:13-21; Mark. 6:30-44; Iiv. 6:1-14)

10Kun apostolit myöššyttih Iisussan luo, hyö kerrottih Hänellä, mitä kaikkie oli ruattu. Iisussa otti hiät matkah ta läksi rahvahattomah muah lähellä Vifsaidan linnua, missä hyö voitais olla omistah. 11Kuitenki ihmiset šuatih tietyä, missä Hiän on, ta lähettih Hänellä jälkeh. Iisussa anto heijän tulla luokšeh. Hiän pakasi heilä Jumalan Valtakunnašta ta parenti kaikki, ken tarvičči parentamista.

12Kun päivä jo kallistu iltah, Iisussan kakšitoista opaššettavua tultih Hänen luo ta šanottih: «Toimita ihmiset pois, jotta hyö mäntäis lähišeuvun kylih ta taloloih ta löyvettäis ičelläh yöšija ta ruokua. Tämähän on aivan elämätöin paikka.» 13Iisussa šano heilä: «Antakkua työ heilä ruokua». A hyö vaššattih: «Viisi leipyä ta kakši kalua – šiinä kaikki, mitä meilä on. Vain pitäykö miän lähtie oštamah ruokua kaikilla näillä ihmisillä?» 14Šielä oli niätšen viitisentuhatta mieštä. Iisussa šano opaššettavillah: «Pankua ihmiset istumah viijenkymmenen henken joukkoloih». 15Hyö niin ni ruattih, käšettih kaikki istumah. 16Šiitä Iisussa otti ne viisi leipyä ta kakši kalua, kaččo ylähyäkši taivahah ta šano passipot Jumalalla. Hiän katkuali leivät ta anto palat opaššettavilla, jotta hyö juattais ne rahvahalla. 17Kaikin šyötih ta tultih kylläsiksi. Šyömistä vielä jäiki, paloja kerättih kakšitoista vakallista.

Petri šanou Iisussua Hristossakši

(Matv. 16:13-23; Mark. 8:27-33)

18Yhen kerran, konša Iisussa moliutu yksinäiseššä paikašša ta opaššettavat oltih Hänen kera, Hiän kyšy heiltä: «Ken Mie ihmisien mieleštä olen?» 19Hyö vaššattih: «Yksien mieleštä Šie olet Iivana Kaštaja, toisien mieleštä Il'l'a. A eryähät šanotah, jotta Šie olet kennih ammuni Jumalan viessintuoja, kumpani nousi kuollehista.» 20Iisussa kyšy: «A työ, mitä työ šanotta? Ken Mie tiän mieleštä olen?» Petri vaštasi: «Šie olet Jumalan Hristossa». 21Iisussa varottamalla varotti heitä, jotta hyö ei šanottais täštä kellänä, 22ta lisäsi: «Ihmisen Poika joutuu äijän käršimäh. Rahvahan vanhimmat, ylipapit ta sakonanopaštajat kiännytäh Häntä vaštah, Hänet tapetah, ta kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.»

Iisussan kera kulkomisešta

(Matv. 16:24-28; Mark. 8:34–9:1)

23Iisussa šano kaikilla: «Kun ken tahtonou kulkie Miun kera, še kieltäytykkäh ičeštäh, ottakkah oman rissin ta aštukkah Miun peräššä. 24Kačo kun še, ken tahtou pelaštua oman elämän, mänettäy šen. A še, ken Miun tähen mänettäy oman elämän, pelaštau šen. 25Mitäpä hyötyö on ihmisellä šiitä, kun hiän šuanou omakšeh koko muailman, ka kavottanou tahi mänettänöy oman iččeh. 26Še, ken häpiey Milma ta Miun šanoja, šitä Ihmisen Poikaki häpiey, konša Hiän tulou omašša ta Tuaton ta pyhien anhelien jumalallisešša valošša. 27Šanon teilä toven: täššä šeisojien joukošša on eryähie, ket ei kuolla šini, kuni ei nähä Jumalan Valtakuntua.»

Iisussa muuttuu toisenmoisekši

(Matv. 17:1-8; Mark. 9:2-8)

28Iisussan tämän pakinan jälkeh mäni kahekšan päivyä. Šiitä Hiän otti matkahaš Petrin, Iivanan ta Juakon ta nousi vuaralla moliutumah. 29Moliutuos's'a Hiän muuttu nävöltäh, a hänen vuattiet tultih kirkkahan valkeiksi. 30Šamašša šiinä oli kakši mieštä pakajamašša Hänen kera: Moissei ta Il'l'a. 31Hyö näyttäyvyttih jumalallisešša valošša ta paistih Iisussan lähöštä, mi pitäis täyttyö Jerusalimissa. 32Petri ta toiset opaššettavat, kumpaset oltih hänen kera, oltih šyväššä unešša. Konša hyö havaččeuvuttih, niin nähtih Iisussa jumalallisešša valošša ta Moissei ta Il'l'a Hänen kera šeisomašša. 33Konša hyö oltih lähöššä Iisussan luota, Petri šano Hänellä: «Opaštaja, miän on tiälä hyvä olla. Myö luajimma kolme šuojua: yhen Šiula, yhen Moisseilla ta yhen Il'l'alla.» Hiän ei tietän, mitä pakajau.

34Kuni Petri pakasi näin, tuli pilvi ta katto hiät. Kun hyö jouvuttih pilven šiämeh, opaššettavat pöläššyttih. 35Pilveštä kuulu iäni: «Tämä on Miun Poika, kumpasen olen valinnun. Häntä kuunnelkua.»

36Kun iäni šammu, Iisussa oli tuaš yksinäh. Opaššettavat oltih iänettäh ta niinä päivinä ei paistu kellänä šiitä, mitä oli nähty.

Iisussa ajau pojašta piessan

(Matv. 17:14-18; Mark. 9:14-27)

37Konša hyö toisena päivänä laškeuvuttih vuaralta, šuuri rahvašjoukko oli Iisussalla vaššašša. 38Eryäš mieš rahvašjoukošta karjeutu: «Opaštaja, molin Šilma, tule kaččomah miun poikuani. Tämä on miun ainut lapši. 39Piessa rikeneh muokkuau häntä. Yhtäkkie hiän alkau karjuo, ta piessa vetäy häntä koukkuh, niin jotta vuahti lähtöy šuušta. Kun piessa viimein lähtöy, poika jiäy puolikuollehekši. 40Mie molin šiun opaššettavie, jotta ajettais piessa pois, ka hyö ei voitu.» 41Iisussa šano: «Voi tätä uškomatointa ta pilalla männyttä ihmispolvie! Pitältikö Miun pitäy olla tiän kešeššä? Pitältikö Miun pitäy teitä keštyä? Tuo poikaš tänne.» 42Pojan vielä aštuos's'a Iisussah päin, piessa pačkasi hänet muah ta veti koukkuh. No Iisussa komenti piessua lähtömäh, parenti pojan ta anto hänet tuatolla. 43Kaikki ihmiset kummekšittih Jumalan šuurta voimua.

Iisussa tuaš pakajau omašta kuolomašta

(Matv. 17:22-23; Mark. 9:30-32)

Kun kaikki ihmiset ihmeteltih Iisussan ruatoja, Hiän šano opaššettavillah: 44«Pankua mieleh, mitä Mie nyt teilä šanon: Ihmisen Poika annetah rahvahan käsih». 45Opaššettavat ei maltettu, mitä Iisussa näillä šanoilla tarkotti. Niijen merkityš oli peitetty heiltä, niin jotta hyö ei piäšty perillä Hänen šanoista eikä ruohittu kyšyö Häneltä niijen merkityštä.

Ken on šuurin?

(Matv. 18:1-5; Mark. 9:33-37)

46Iisussan opaššettavat alettih kiistyä keškenäh šiitä, ken heistä on šuurin. 47Iisussa tiesi, mitä heilä oli mieleššä. Hiän otti lapšen, pani šen vierelläh 48ta šano heilä: «Ken Miun nimeššä ottau luokšeh tämän lapšen, še ottau Miut. A ken ottau luokšeh Miut, še ottau Miun Työntäjän. Še, ken teistä on kaikista pienin, onki kaikista šuurin.»

Ken ei ole meitä vaštah, še on miän puolella

(Mark. 9:38-40)

49Iivana šano: «Opaštaja, myö näkimä yhen miehen, kumpani Šiun nimellä ajau pois piessoja. Myö kieltimä häntä, šentäh kun hiän ei matkua miän kera.» 50No Iisussa šano: «Elkyä kieltäkkyä häntä. Ken ei ole teitä vaštah, še on tiän puolella.»

Iisussa matalla Jerusalimih

9:51–19:27

Samarijalaiset ei oteta Iisussua vaštah

51Kun Iisussan taivahah ottamisen aika alko läheštyö, Hiän piätti lähtie Jerusalimih. 52Hiän työnsi šananviejät mänömäh ieltäpäin. Hyö lähettih ta mäntih yhteh Samarijan kyläh valmistamah Iisussan tuluo. 53Kuitenki šielä ei tahottu ottua Iisussua vaštah, šentäh kun Hiän matkasi Jerusalimih. 54Tämän kuultuo Hänen opaššettavat Juakko ta Iivana šanottih: «Hospoti, tahotko Šie, jotta myö käškisimä tulen iskie taivahista ta hävittyä hiät, niin kuin Il'l'aki luati?»

55No Iisussa kiänty, moitti heitä ta šano: «Työ että tiijä, mi henki teissä vaikuttau. 56Ei Ihmisen Poika tullun ihmishenkijä hävittämäh, vain pelaštamah.» Ta hyö jatettih matkua toiseh kyläh.

Aššu miun peräššä!

(Matv. 8:19-22)

57Konša hyö matattih tietä myöte, eryäš mieš šano Iisussalla: «Mie matkuan Šiun kera, kunne vain lähtenetki». 58Iisussa vaštasi hänellä: «Repoloilla on omat kolot ta taivahan lintusilla pešät, a Ihmisen Pojalla ei ole kunne piätäh painua».

59Toisella miehellä Iisussa šano: «A šie lähe Miun matkah». Tämä šano: «Hospoti, anna mie enšin käyn hautuamašša tuattoni». 60Vain Iisussa šano: «Anna kuollehien hauvata omat kuollehet, no šie lähe šanelomah ihmisillä Jumalan Valtakunnašta».

61Vielä yksi šano: «Hospoti, mie lähen Šiun kera, vain anna mie enšin käyn prostiutumašša omahisien kera». 62Hänellä Iisussa vaštasi: «Ken alkau kyntyä, ka šiitä rupieu tuakšeh päin kaččelomah, še ei kelpua Jumalan Valtakuntah».