Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
5

Iisussan enšimmäiset opaššettavat

(Matv. 4:18-22; Mark. 1:16-20)

51Kerran Iisussa šeiso Gennisaretinjärven rannalla Galileijašša. Ihmiset tunkeuvuttih Hänen luokši jotta kuulla Jumalan šanua. 2Iisussa näki kakši venehtä järven rannašša. Kalaštajat oli nouštu venehistä ta huuhottih verkkoja. 3Iisussa mäni yhteh veneheh, kumpani oli Simonin, ta käški hänen šoutua vähäsen loitommakši rannašta. Šiitä Hiän istu veneheššä ta opašti rahvašta.

4Konša Iisussa lopetti pakinan, Hiän šano Simonilla: «Šouva veneh šyvemmällä ta laškekkua apaja veteh». 5Simoni vaštasi Hänellä: «Opaštaja, koko yön myö ruatoma emmäkä šuanun mitänä. No kun kerran Šie käšet, mie vielä lašen verkot.» 6Hyö ruattih niin ta šuatih niin äijän kalua, jotta verkot ruvettih repielömäh. 7Šiitä hyö annettih merkki toisešša veneheššä olijilla tovarissoilla, jotta ne tultais apuh. Ne tultih, ta hyö täytettih molommat venehet kalalla, niin jotta ne oltih uppuomaisillah. 8Konša Simoni Petri näki šen, hiän heittäyty polvusillah Iisussan eteh ta šano: «Hospoti, mäne pois miun luota! Mie olen riähkähini mieš.» 9Hiän ta hänen venehkunta kummekšittih kalašualista ta ihan pöläššyttih, 10šamoin Savvatein Juakko ta Iivana, kumpaset oltih Simonin kalakunnašta. No Iisussa šano Simonilla: «Elä varaja, täštä lähtien šie olet ihmisien kalaštaja». 11Hyö vejettih venehet rantoih, jätettih kaikki ta lähettih Iisussan kera.

Iisussa parentau prokasatautisen

(Matv. 8:1-4; Mark. 1:40-45)

12Eryähäššä linnašša Iisussa näki miehen, kumpani oli prokasatauvin rikkoma. Iisussan nähtyö mieš heittäyty očin Hänen eteh ta rupesi molimah Häntä: «Hospoti, kun vain tahtonet, Šie voit puhistua miut». 13Iisussa ojenti käteh, košetti mieštä ta šano: «Mie tahon. Puhissu.» Šillä kertua tauti läksi mieheštä. 14Iisussa šano hänellä: «Elä vain virka täštä kellänä. Mäne näytä iččeš papilla ta vie Moissein Sakonan mukaset uhrilahjat Jumalalla. Šiitä ihmiset tiijetäh, jotta šie parenit.» 15Nyt Iisussašta paistih jo joka puolella, ta šuuret joukot ihmisie keräyty kuuntelomah Häntä ta parentautumah vaivoista. 16Šilloin Iisussa tuaš läksi rahvahattomih paikkoih moliutumah.

Iisussa parentau hulvautunehen

(Matv. 9:1-8; Mark. 2:1-12)

17Yhtenä päivänä, konša Iisussa oli opaštamašša rahvašta, kuuntelijien joukošša istu farisseita5:17 Farissei kačo šelityštä Matv. 3:7. ta sakonanopaštajie5:17 Sakonanopaštaja kačo šelityštä Matv. 2:4.. Hyö oli tultu kaikista Galileijan ta Juutijan kylistä ta Jerusalimista. Hospotin voima oli Iisussan kera, niin jotta Hiän šuatto parentua ihmisie.

18Šinne tuli miehie, kumpaset kannettih hulvattuo šijalla. Hyö reistattih viijä Hänet pirtin šiämeh ta panna Iisussan eteh. 19Kun hyö rahvašjoukon tähen ei piäšty pirttih, niin nouštih katolla, luajittih reikä kattoh ta šolahutettih voimatoin šijoneh päivineh keški lattiella, juštih Iisussan eteh. 20Kun Iisussa näki heijän ušon, Hiän šano miehellä: «Velli, šiun riähät on prostittu!»

21Šilloin sakonanopaštajat ta farisseit ajateltih: «Ken tämä mieš on? Pitäykö Hiän Iččieh Jumalana, kun tuommoista pakajau? Eihän še kenkänä muu voi prostie riähkie kuin yksistäh Jumala.» 22No Iisussa tiesi heijän mielet ta šano heilä: «Mintäh työ šemmoista piettä šiämeššä? 23Mi on helpompi, šanuoko hulvautunehella: ‘Šiun riähät on prostittu’, vain šanuoko: ‘Nouše ta aššu’? 24Kaččokkua, kun Mie näytän teilä, jotta Ihmisen Pojalla5:24 Ihmisen Poika kačo šelityštä Matv. 8:20. on valta muan piällä prostie riähkie» – Hiän kiänty nyt hulvatun puoleh ta šano hänellä – «šanon šiula, nouše, ota šijaš ta mäne kotihis.»

25Šamašša mieš nousi kaikkien nähen, otti šijan ta läksi kotih. Matateššah hiän kiitti Jumalua. 26Kaikin oltih oikeista oikein ihmeissäh ta kiitettih Jumalua. Pöläššykšissä hyö paistih: «Tänäpiänä myö näkimä šemmoista, mitä ei vois tovekši uškuo».

Iisussa kuččuu Leevin

(Matv. 9:9-13; Mark. 2:13-17)

27Tämän jälkeh Iisussa läksi šieltä ta näki Leevi-nimisen veronkeryäjän, kumpani istu tullissa. Iisussa šano hänellä: «Lähe Miun kera». 28Leevi jätti kaiken, nousi ta läksi Iisussan matkah.

29Leevi luati koissah Iisussalla šuuren kostitukšen. Äijän veronkeryäjie ta muita ihmisie oli šyömäššä hiän kera. 30A sakonanopaštajat ta farisseit töräistih tätä ta valitettih Iisussan opaššettavilla: «Mintäh työ šyöttä ta juotta veronkeryäjien ta muijen riähkähisien kera?» 31Iisussa vaštasi heilä: «Eihän tervehet tarvita liäkärie, vain läsijät. 32En Mie tullun kuččumah oikiemielisie, vain riähkähisie, jotta hyö jätettäis riähäššä elämini ta kiännyttäis Jumalan puoleh.»

Hiävierahat ei pyhitetä

(Matv. 9:14-17; Mark. 2:18-22)

33Iisussalla šanottih: «Iivanan opaššettavat rikeneh pyhitetäh ta moliuvutah, šamoin farisseijen opaššettavat, a Šiun opaššettavat ne vain šyyvväh ta juuvvah». 34Iisussa vaštasi heilä: «Voisijako työ käškie hiäväkie pyhittämäh, kuni šulhani on hiän kera? 35Ka tulou vielä aika, konša šulhani otetah heiltä pois. Šilloin, niinä päivinä hyö pyhitetäh.»

36Iisussa šano heilä vielä peittopakinan: «Kenkänä ei ota tilkkuo uuvvešta vuattiešta, jotta paikata šillä vanhua vuatetta. Šiitähän uuši vuate mänöy pilalla, eikä uuvvešta vuattiešta otettu paikka paššua vanhah vuattieh. 37Ta eihän kenkänä kua uutta viinua käymäh vanhoih nahkavärččilöih. Šilloinhan uuši viina revittäy ne, viina valuu muah ta nahkavärčit pilauvutah. 38Nuori viina pitäy kuatua uuših värččilöih. Šilloin molommat šäilytäh. 39Eikä kenkänä välitä uuvvešta viinašta, kun ollou juonun vanhua. Hiän šanou: ‘Vanha on parempua’.»

6

Šuovatan Isäntä

(Matv. 12:1-8; Mark. 2:23-28)

61Äijänpäivän pruasniekan jälkisenä šuovattana Iisussa käveli vil'l'apellon poikki. Hänen opaššettavat katattih tähkie, hierottih niitä kämmenien välissä ta šyötih jyvie. 2Muutomat farisseit kyšyttih: «Mintäh työ ruatta šitä, mitä šuovattana ei šua ruatua?» 3Iisussa vaštasi heilä: «Ettäkö ole luken, mitä Tuavitta ruato, konša hänellä ta hänen miehillä tuli nälkä. 4Hiän mäni jumalankotih ta otti uhrileivät, šöi niitä ta anto omilla miehilläki, vaikka yksistäh papit šuahah šyyvvä niitä.» 5Ta Iisussa šano vielä: «Ihmisen Poika on šuovatanki Isäntä».

Šuauko šuovattana parentua?

(Matv. 12:9-14; Mark. 3:1-6)

6Eryähänä toisena šuovattana Iisussa mäni sinagogah ta opašti. Šielä oli mieš, kumpasen oikie käsi oli kuivan. 7Sakonanopaštajat ta farisseit piettih Iisussua šilmällä, jotta nähtäis, rupieuko Hiän parentamah šitä mieštä šuovattana. Näin heilä ois šyy viärittyä Häntä. 8Iisussa tiesi, mitä hyö tuumitah. Hiän šano miehellä, kumpasen käsi oli kuivan: «Nouše ta tule tänne eteh». Mieš nousi ta mäni eteh. 9Iisussa šano: «Mie kyšyn teiltä: mitä šuau ruatua šuovattana, hyvyäkö vain pahua? Pitäykö pelaštua ihmishenki, vain tappua ihmini?» Hyö ei virketty mitänä. 10Hiän kaččo heih kaikkih ta šano miehellä: «Ojenna käteš». Mieš ojenti käteh, ta še tuli entisekšeh, tervehekši niin kuin toiniki käsi. 11Täštä sakonanopaštajat ta farisseit hyvin äijälti šiännyttih ta ruvettih aprikoimah, mitä hyö voitais ruatua Iisussalla.

Kakšitoista apostolie

(Matv. 10:1-4; Mark. 3:13-19)

12Šamoih aikoih Iisussa nousi vuaralla moliutumah. Hiän oli šielä koko yön ta moliutu Jumalalla. 13Kun tuli päivä, Hiän kučču luokšeh opaššettavat ta valičči niistä kakšitoista, kumpasie rupesi kuččumah apostoliloiksi. 14Ne oltih: Simoni, kumpasella Iisussa vielä anto nimen Petri6:14 Petri kačo šelityštä Matv. 16:18., Simonin velli Ontrei, Juakko ta Iivana, Hilippä, Varfolomei, 15Matvei, Homa, Alfein Juakko, Zilotiksi kučuttu Simoni, 16Juakon Juuta ta Juuta Iskariot, kumpasešta myöhemmin tuli Iisussan pettäjä.

Iisussa opaštau ta parentau ihmisie

(Matv. 4:23-25)

17Iisussa laškeutu vuaralta apostolien kera ta pietty tašasella paikalla. Šielä oli äijän Hänen opaššettavie ta šuuri joukko rahvašta eri puolilta Juutijua, Jerusalimista ta Tiiran ta Sidonin rannikkošeutuloilta. 18Hyö kaikin tultih kuuntelomah Iisussua ta piäšömäh tautiloistah. Ta ihmiset, kumpasie vaivattih piessat, niise parettih. 19Jokahini reistasi piäššä košettamah Iisussua, šentäh kun Häneštä läksi voimua, mi parenti kaikki.

Ken on ošakaš?

(Matv. 5:1-12)

20Iisussa kaččo opaššettavih ta šano:

«Ošakkahie oletta työ, henkeššä köyhät,

šentäh kun Jumalan Valtakunta on tiän.

21Ošakkahie oletta työ, kellä on nyt nälkä,

šentäh kun tiät šyötetäh kylläsiksi.

Ošakkahie oletta työ, kumpaset nyt itettä,

šentäh kun vieläi šuatta nakrua.

22Ošakkahie oletta työ, kun Ihmisen Pojan tähen ihmiset vihatah teitä, erotetah tiät joukoštah, haukutah teitä ta pannah pakanakši tiän nimiki. 23Olkua šinä päivänä mielissänä, hyppikkyä ilošta, šentäh kun teitä vuottau šuuri palkka taivahašša. Vet šamoin še ruattih heijän tuatot Jumalan viessintuojilla.

24A työ pohatat, voi teitä!

Työ jo šaita oman ošana.

25Voi teitä, kumpaset oletta nyt kylläset!

Työ niättä vielä nälkyä.

Voi teitä, kumpaset nyt nakratta!

Työ vielä itettä ta voikerratta.

26Voi teitä, kun kaikki ihmiset paissah teistä hyvyä! Vet šamoin ni heijän tuatot paistih niistä, ket luatiuvuttih Jumalan viessintuojiksi.»

Tykäkkyä omie vihamiehie

(Matv. 5:38-48; 7:12)

27«No teilä, kumpaset kuunteletta Milma, Mie šanon: tykäkkyä omie vihamiehie; ruatakkua hyvyä niillä, ket teitä vihatah. 28Plahoslovikkua niitä, ket teitä kirotah; moliutukkua niijen puolešta, ket šatatetah teitä pahoin šanoin. 29Kun ken lyönöy šilma korvah, kiännä hänellä toiniki korva. Kun ken vienöy šiulta sviitkan, anna hänen ottua paitaki. 30Anna jokahisella, ken kyšyy šiulta miilostinua. Kun ken ottanou šiulta mitänih, elä vuaji šitä jälelläh.

31Luatikkua ihmisillä šitä, mitä tahtosija, jotta teilä ičellänä luajittais. 32Kun työ tykännettä vain niitä, ket tykätäh teitä, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähisetki tykätäh niitä, ket heitä tykätäh. 33Kun työ ruatanetta hyvyä vain niillä, ket teilä ruatah hyvyä, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähiset niise ruatah šamoin. 34Ta kun työ antanetta velkah vain niillä, keltä toivotta šuaha velan jälelläh, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähiset niise annetah velkah toisillah, konša tiijetäh, jotta šuahah jälelläh šaman verran. 35Työ elkyä ruatakkua šamah tapah, vain tykäkkyä omie vihamiehie, luatikkua hyvyä, antakkua velkah toivomatta šuaha mitänä jälelläh. Šiitä työ šuatta šuuren palkan ta oletta Ylimmäisen lapšie, šentäh kun Hiän niise on hyvä pahoilla ta kiittämättömillä. 36Olkua armolliset, šamoin kuin tiän Tuatto on armollini.»

Elkyä suutikkua

(Matv. 7:1-5)

37«Elkyä suutikkua, niin teitäki ei suutita. Elkyä viärittäkkyä toisie, niin teitäki ei viäritetä. Prostikkua, niin teitäki prostitah. 38Antakkua, niin teiläki annetah; täyši miärä, rut'ottuna, šumpah pantuna ta čumu-čukkuraisena annetah teilä yškäh. Millä miärällä työ mittuatta, šillä šamalla mitatah teilä.»

39Iisussa šano heilä vielä peittopakinan: «Voitko šokie kulettua šokieta? Eikö hyö molommat lanketa hautah? 40Opaššettava ei ole omua opaštajuah šuurempi, no jokahini opaštumisen lopetettuo on opaštajan moini.

41Mitein šie niät ruhkan vellen šilmäššä, vain et huomua hirttä omašša šilmäššä? 42Mitein voit šanuo vellellä: ‘Annapa, vellisen, mie otan ruhkan šiun šilmäštä’. Ethän šie niä hirttä omašša šilmäššä? Voi šie, pyhäkši luatiutuja! Ota enšin hirši omašta šilmäštä, šiitä vašta niät ottua ruhkan vellen šilmäštä.»

Mimmoni puu, šemmoset antimet

(Matv. 7:16-20; 12:33-35)

43«Ei ole hyvyä puuta, mih tulis pahoja antimie, eikä pahua puuta mih tulis hyvie antimie. 44Puu tunnetah šen antimista. Eihän fiinikkoja kerätä piikkituomešta, eikä viinamarjoja ohtajaisikošta. 45Hyvä ihmini tuou omašta šiämen aitašta hyvyä, paha ihmini tuou pahua. Ihmini šuullah pakajau šitä, mi täyttäy hänen šiämen.»

Kakši rakentajua

(Matv. 7:24-27)

46«Mintäh työ šanotta Miula: ‘Hospoti, Hospoti’, a iče että rua šitä, mitä Mie käšen? 47Mie kerron teilä, mityš on še, ken tulou Miun luo, kuulou Miun šanat ta ruatau niijen mukah. 48Hiän on kuin mieš, kumpani taluo rakentuas's'a kaivo šyväh ta laški kivijalan kallivolla. Kun vejet nouštih rannoista ta tultih šuurella vauhilla talon piällä, ne ei šuatu taluo liikahtamah, šentäh kun še oli rakennettu kallivolla. 49A še, ken kuulou Miun šanat, vain ei rua niijen mukah, on kuin mieš, kumpani taluo rakentuas's'a laški kivijalan šuorah mualla. Kun tulvavesi hyökkäsi talon piällä, še talo šamašša kuatu ta hajosi muan tašolla.»

7

Iisussa ta šuan saltatan piälikkö

(Matv. 8:5-13)

71Kun Iisussa oli paissun kaiken tämän rahvahan kuunnellešša, Hiän läksi Kapernaumih. 2Šielä oli yksi šuan saltatan piälikkö, kumpasen paššari oli niin kipie, jotta oli jo kuolomaisillah. Šuanpiälikkö piti paššarie šuurešša arvošša. 3Kuultuo Iisussašta, hiän työnsi Hänen luo jevreijen vanhimpie, jotta hyö pyritettäis Iisussua tulomah ta parentamah hänen paššarin. 4Hyö tultih Iisussan luo ta ruvettih molimah Häntä, šanottih: «Tämä šuanpiälikkö on Šiun avun arvoni. 5Hiän tykkyäy miän rahvašta ta luajitti meilä sinagoganki.»

6Iisussa läksi hiän kera. Konša Hiän oli jo lähellä taluo, šuanpiälikkö työnsi omie miehie šuattamah Hänellä šanua: «Hospoti, elä vaivua Iččieš. Mie en ole šen arvoni, jotta Šie tulisit miun katon alla. 7Enkä mie kaččon ni iččieni šen arvosekši, jotta oisin tullun Šiun luo. Šano vain šana, niin miun paššari parenou. 8Mie ičeki tottelen ylempien käškyjä ta komentelen omie saltattoja. Kun šanon yhellä: ‘Mäne’, hiän mänöy. Toisella šanon: ‘Tule’, ta hiän tulou. Tahi kun šanon paššarilla: ‘Rua tämä’, hiän ruatau.» 9Iisussa kummekši näitä šanoja. Šiitä Hiän kiänty jäleššä aštujih päin ta šano: «Šanon teilä, jotta tämmöistä uškuo en ni Israelissa ole nähnyn».

10Kun Iisussan luo toimitetut miehet myöššyttih jälelläh, hyö nähtih paššari tervehenä.

Iisussa elävyttäy lešen pojan

11Kohta tämän jälkeh Iisussa läksi Nainin linnah. Hänen kera matattih monet Hänen opaššettavat ta šuuri rahvašjoukko. 12Konša Iisussa lähešty linnan veräjie, šieltä kannettih kuollutta, leškinaisen ainutta poikua. Muamon kera oli äijän linnan rahvašta. 13Naisen nähtyö Hospotilla tuli suali häntä ta Hiän šano: «Elä ite». 14Hiän mäni nosilkkojen viereh ta košetti niitä. Kantajat pietyttih. Iisussa šano: «Priha, Mie šanon šiula, nouše!» 15Šilloin kuollut nousi istumah ta rupesi pakajamah, ta Iisussa anto hänet muamolla.

16Kaikin oikein pöläššyttih ta ruvettih kiittämäh Jumalua, hyö šanottih: «Miän joukošša on nyt šuuri Jumalan viessintuoja. Jumala tuli avukši omalla kanšallah.» 17Tämmöset pakinat Iisussašta levittih koko Juutijah ta šen ympäristöh.

Iivana Kaštajan kyšymyš Iisussalla

(Matv. 11:2-6)

18Iivana Kaštajan opaššettavat kerrottih hänellä kaiken, mitä oli ollun. 19Šilloin Iivana kučču kakši heistä luokšeh ta toimitti hiät Iisussan luo kyšymäh: «Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?» 20Miehet tultih Iisussan luo ta šanottih: «Iivana Kaštaja toimitti miät Šiun luo kyšymäh: ‘Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?’»

21Iisussa oli juštih šilloin piäštän monie ihmisie tautiloista, vaivoista ta piessoista, ta monilla šokeilla Hiän oli antan nävön. 22Niinpä Hiän vaštasi heilä: «Mänkyä ta šanokkua Iivanalla, mitä näkijä ta kuulija:

Šokiet ruvetah näkömäh ta rammat kävelömäh,

prokasatautiset puhissutah ta kuurnehet ruvetah kuulomah,

kuollehet noššatetah henkih ta köyhillä šanellah Hyvyä Viestie.

23Ošakaš on še, ken ei kieltäyvy Miušta.»

Iisussa pakajau Iivana Kaštajašta

(Matv. 11:7-19)

24Konša Iivana Kaštajan toimittamat miehet oli mänty, Iisussa rupesi pakajamah rahvahalla Iivanašta: «Mitä työ läksijä kaččomah tyhjäh muah? Ettähän tuulen heiluttamua ruokoheinyä! 25Mitäpä työ šilloin kävijä kaččomašša? Mieštäkö vorssissa vuatteissa? Čuarien horomissa työ löyvättä niitä, ket vorssuijah šomissa vuatteissa ta eletäh pohatašti. 26Ka niin mitäpä työ mänijä kaččomah? Jumalan viessintuojuako? Oikein, ta Mie šanon teilä, jotta Iivana on enämmän kuin Jumalan viessintuoja. 27Hiän on še, kumpasešta Pyhissä Kirjutukšissa Jumala šanou näin:

– Mie työnnän šanantuojani Šiun iellä,

hiän raivuau Šiula tien.

28Mie šanon teilä: ei ole šyntyn yhtäkänä ihmistä, ken ois ollun Iivana Kaštajua šuurempi. Kuitenki Jumalan Valtakunnašša kaikista pieninki on häntä šuurempi.»

29Kaikki ihmiset, tarkoten veronkeryäjätki, Iivanua kuunnellešša tunnuššettih Jumalan tahto oikiekši ta otettih Iivanalta kaššanta. 30Vain farisseit ta sakonanopaštajat oltih Jumalan tahtuo vaštah eikä otettu Iivanalta kaššantua.

31Šilloin Hospoti šano: «Mih Mie vertuasin tämän ajan ihmisie? Mimmoset hyö ollah? 32Hyö ollah kuin lapšet, kumpaset issutah pihalla. Yhet karjutah toisilla: ‘Myö šoittima teilä pillillä, vain työ että pläššin’. A toiset vaššatah: ‘Myö iänelläitkimä, vain työ että itken miän kera’. 33Iivana Kaštaja tuli. Hiän ei šyö leipyä eikä juo viinua, ta työ šanotta: ‘Häneššä on piessa’. 34Ihmisen Poika tuli. Hiän šyöy ta juou, ta työ šanotta: ‘Mityš šyömäri ta juomari, veronkeryäjien ta riähkähisien tovarissa’. 35Viisahuš tovissetah oikiekši kaikki ne, ket eletäh šen mukah.»

Farissei ta riähkähini naini

36Eryäš farissei kučču Iisussua luokšeh šyömäh. Iisussa mäni farissein taloh ta ašettu stolah. 37Šiinä linnašša oli naini, kumpani eli riähäššä. Kun naini šai tietyä, jotta Iisussa on verolla farissein talošša, hiän tuli šinne ta toi alabasteripullošša hajuvoijetta. 38Hiän ašettu Iisussan tuakši Hänen jalkoih7:38 Verot šyötih venyöl'l'äh. ta itki. Iisussan jalat kaššuttih hänen kyynälistä. Naini pyyhki ne kuivakši tukillah, šuuteli niitä ta voiteli hajuvoitiella. 39Tämän nähtyö farissei, kumpani oli kuččun Iisussan, tuumi ičekšeh: «Kun tämä Mieš ois Jumalan viessintuoja, Hiän tietäis, jotta tämä naini, kumpani Häntä košettau, on riähkähini». 40Iisussa šano hänellä: «Simoni, miula ois šanottavua šiula». Simoni vaštasi: «Ka šano, Opaštaja».

41Iisussa šano: «Oli kakši mieštä, kumpaset oltih velašša rahanlainuajalla. Yksi oli velkua viisišatua dinarie, a toini viisikymmentä. 42Kun heilä ei ollun millä makšua, rahanlainuaja prosti heijän velat. Mitein on, kumpani näistä kahešta tykkyäy rahanlainuajua enämmän?» 43Simoni vaštasi: «Mie tuumaičen, jotta še, kellä hiän prosti šuuremman velan». «Šie olet oikiešša», šano Iisussa. 44Šiitä Hiän kiänty naiseh päin ta šano Simonilla: «Kačo tätä naista. Kun Mie tulin šiun taloh, šie et antan Miula vettä jalkoja peššä, a hiän kašteli Miun jalat kyynälilläh ta kuivasi ne tukillah. 45Šie et ševännyn Milma, a hiän on šilitellyn koko ajan Miun jalkoja. 46Šie et voitan Miun piätä voilla, a hiän voiti Miun jalat hajuvoitiella. 47Šentäh Mie šanonki šiula: tämän naisen monet riähät on prostittu, šentäh kun hiän äijän tykkäsi. A kellä vähän prostitah, še vähän tykkyäy.» 48Šiitä Iisussa šano naisella: «Šiun riähät on prostittu».

49Toiset stolašša olijat ruvettih pakajamah keškenäh: «Kenpä tuo Mieš on, kun riähkieki prostiu?» 50Ka Iisussa šano naisella: «Šiun uško pelašti šiut. Mäne rauhašša.»