Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
4

Juaveli muanittelou Iisussua

(Matv. 4:1-11; Mark. 1:12-13)

41Iisussa myöšty Jortanojovelta täytenä Pyhyä Henkie. Henki vei Hänet tyhjäh muah. 2Iisussa oli šielä nelläkymmentä päivyä, ta juaveli muanitteli Häntä. Kaikki nämä päivät Iisussa oli šyömättä, ta kun tämä aika loppu, Hänellä tuli nälkä. 3Šilloin juaveli šano Hänellä: «Kun kerran olet Jumalan poika, niin käše tämän kiven muuttuo leiväkši». 4Iisussa vaštasi hänellä: «Pyhissä Kirjutukšissa on šanottu: ‘Ei ihmini elä yksistäh leiväštä, vain jokahisešta Jumalan šanašta’».

5Šiitä juaveli vei Iisussan korkiella vuaralla, šilmän räpähykšeššä näytti Hänellä kaikki muailman valtakunnat 6ta šano: «Kaikki nämä valtakunnat ta niijen pohasvuot Mie annan Šiula, ne kun niät on annettu miula ta mie voin lahjottua ne kellä tahtonen. 7Kun kumartanet miula, niin kaikki tämä on Šiun.» 8Iisussa vaštasi hänellä: «Jätä Miut, šaatana. Pyhissä Kirjutukšissa on šanottu: ‘Hospotilla, omalla Jumalallaš, šiun pitäy kumartua ta vain Hänellä šiun pitäy sluušie’.»

9Šiitä juaveli vei Iisussan Jerusalimih, pani Hänet jumalankojin kurkihirrellä ta šano Hänellä: «Kun kerran olet Jumalan Poika, niin hyppyä tiältä alaš. 10Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu: ‘Jumala käšköy omilla anheliloillah šuojata Šilma. 11Hyö kannetah Šilma käsilläh, jotta et šatattais jalkuaš kiveh.’» 12Iisussa vaštasi juavelilla: «Šielä on šanottu vieläi näin: ‘Elä kiušua Hospotie, šiun Jumaluaš’».

13Kun juaveli oli kaikilla keinoin kuihutellun Iisussua, hiän jätti Häntä kotvakši aikua rauhah.

Iisussan ruato Galileijašša

4:14–9:50

Iisussa alkau ruavon

(Matv. 4:12-17; Mark. 1:14-15)

14Pyhän Henken voimua täytenä Iisussa myöšty Galileijah, ta kohta Häneštä paistih joka puolella. 15Hiän opašti sinagogoissa, ta kaikin kiitettih Häntä.

Kotilinna kieltäytyy Iisussašta

(Matv. 13:53-58; Mark. 6:1-6)

16Iisussa tuli Nasarettih, missä Hiän oli kašvan. Šuovattapäivänä Hiän läksi sinagogah, niin kuin Hänellä oli tapana. Hiän nousi lukomah, 17ta Hänellä annettih Jumalan viessintuoja Isaijan kirja. Hiän avasi kirjan ta löysi paikan, missä oli kirjutettu:

18– Hospotin Henki on Miun piällä,

šentäh kun Hiän voiti4:18 Piiplijan Vanhan Šanan aikana jevreit voijettih pyhävoilla niitä, ketä pantih čuariksi, papiksi ta Jumalan viessintuojakši. Pyhävoi on Pyhän Henken vertauškuva. Miut

šanelomah Hyvyä Viestie köyhillä.

Hiän työnsi Miut auttamah niitä,

kellä on mureh šiämeššä.

Hiän työnsi Miut tiijottamah,

jotta vankit piäššäh tyrmäštä,

šokiet šuahah näkö,

ta ahissetut šuahah oma valta.

19Hiän työnsi Miut šanelomah,

jotta nyt on Hospotin hyväntahon vuosi.

20Šiitä Iisussa pani kirjan kiini, anto šen sinagogan ruatajalla ta istuutu. Kaikki sinagogašša olijat kačottih Häneh. 21Hiän rupesi pakajamah heilä: «Tämä Miun lukoma kirjutuš kävi toteh tänäpiänä tiän korvien kuullen». 22Kaikki ihmiset kiitettih Iisussua ta kummekšittih niitä armon šanoja, mit lähettih Hänen huulilta.

Kuitenki hyö šanottih: «Ka tämähän on vain Joosefin poika!» 23Iisussa šano: «Kohta työ šanotta Miula šananpolven: ‘Liäkäri, parenna iččeš!’ ta tarkotatta šillä: ‘Rua tiäläki, omašša kotilinnašša kaikkie šitä, mitä Šie ruavoit Kapernaumissa, kaikkie, mištä myö olemma kuullun’.» 24Ta Hiän šano vielä: «Šanon teilä toven: yhtänä Jumalan viessintuojua ei pietä arvošša omašša kotilinnašša. 25Uškokkua Milma: Israelissa oli monta leškie Il'l'an aikoina, konša kolme ta puoli vuotta peräkkäh ei ollun vihmua ta koko muah tuli šuuri nälkä. 26No kumminki Il'l'ua ei työnnetty heijän luo, vain työnnettih yhen lešen luo Sareptah, mi on Sidonissa. 27Šamoin Israelissa oli hyvin äijän prokasatautisie Jumalan viessintuojan Jelissein aikoina. No kenkänä heistä ei puhistun tauvistah, vain yksistäh Neemani, kumpani oli siirijalaini.»

28Tämän kuultuo kaikki sinagogašša olijat šiännyttih kovašti. 29Hyö hypättih pistyh ta ajettih Iisussa linnašta, a heijän linna oli vuaralla. Šuatettuo Hänet vuaran jyrkällä rintiellä, hyö meinattih työnnältyä Hänet mänömäh äkkijyrkäštä alaš. 30No Iisussa aštu rahvašjoukošta läpi ta mäni mänöjäh.

Iisussa Kapernaumin sinagogašša

(Mark. 1:21-28)

31Iisussa matkeutu Kapernaumin linnah, mi on Galileijašša. Hiän opašti šielä rahvašta šuovattana. 32Ihmiset kummekšittih Hänen opaššušta, šentäh kun Hiän pakasi niin kuin pakajau še, kellä on valta.

33Sinagogašša oli mieš, kumpasešša oli piessa. Še karjeutu kovalla iänellä: 34«Häh! Mitä Šiula meistä pitäy, Iisussa Nasarettilaini? Tulitko Šie meitä hävittämäh? Mie tiijän, ken Šie olet, Jumalan Pyhä!» 35No Iisussa komenti piessua šanoilla: «Ole iänettäš! Lähe häneštä.» Šiitä piessa pačkasi miehen muah rahvašjoukon keškeh ta läksi häneštä, mitänä pahua hänellä ruatamatta.

36Kaikin pöläššyttih ta ihmeteltih keškenäh: «Mitä pakinoja nämä on? Hänellä on šemmoni voima ta valta, jotta kun Hiän käšköy piessoja, ne lähetäh ihmisistä.» 37Ta niin tieto Iisussašta levisi koko šillä šeuvulla.

Iisussa parentau Simonin anopin ta toisie läsijie

(Matv. 8:14-17; Mark. 1:29-34)

38Iisussa läksi sinagogašta ta mäni Simonin taloh. Simonin anoppi veny šuurešša kuumiešša, ta Iisussalta kyšyttih, jotta voisko Hiän auttua. 39Iisussa kumartu naisen piällä, käški pois kuumetautie, ta še läksi häneštä. Šamašša naini nousi ta rupesi paššuamah heitä.

40Monilla oli koissah läsijie, ken missäki tauvissa. Päiväsen laškies's'a läsijie tuotih Iisussan luo, ta Iisussa pani käteh jokahisen piällä ta parenti hiät. 41Monista läksi piessoja, kumpaset karjuttih: «Šie olet Hristossa, Jumalan Poika!» Ka Iisussa kielti niitä, ei antan niijen paissa, hyö niätšen tiijettih, jotta Hiän on Hristossa.

Iisussa lähtöy Kapernaumista

(Mark. 1:35-39)

42Konša päivä valkosi, Iisussa läksi linnašta ta mäni šemmoseh paikkah, missä ei ollun ketänä. Ihmiset kuitenki lähettih eččimäh Häntä. Hyö löyvettih Hänet ta reisseltih pijätellä Häntä lähtömäštä šieltä. 43No Iisussa šano heilä: «Miun pitäy viijä Hyvyä Viestie Jumalan Valtakunnašta vielä toisihki linnoih. Šitä varoin Miut on työnnetty.» 44Ta niin Hiän šaneli Jumalan šanua Galileijan sinagogoissa.

5

Iisussan enšimmäiset opaššettavat

(Matv. 4:18-22; Mark. 1:16-20)

51Kerran Iisussa šeiso Gennisaretinjärven rannalla Galileijašša. Ihmiset tunkeuvuttih Hänen luokši jotta kuulla Jumalan šanua. 2Iisussa näki kakši venehtä järven rannašša. Kalaštajat oli nouštu venehistä ta huuhottih verkkoja. 3Iisussa mäni yhteh veneheh, kumpani oli Simonin, ta käški hänen šoutua vähäsen loitommakši rannašta. Šiitä Hiän istu veneheššä ta opašti rahvašta.

4Konša Iisussa lopetti pakinan, Hiän šano Simonilla: «Šouva veneh šyvemmällä ta laškekkua apaja veteh». 5Simoni vaštasi Hänellä: «Opaštaja, koko yön myö ruatoma emmäkä šuanun mitänä. No kun kerran Šie käšet, mie vielä lašen verkot.» 6Hyö ruattih niin ta šuatih niin äijän kalua, jotta verkot ruvettih repielömäh. 7Šiitä hyö annettih merkki toisešša veneheššä olijilla tovarissoilla, jotta ne tultais apuh. Ne tultih, ta hyö täytettih molommat venehet kalalla, niin jotta ne oltih uppuomaisillah. 8Konša Simoni Petri näki šen, hiän heittäyty polvusillah Iisussan eteh ta šano: «Hospoti, mäne pois miun luota! Mie olen riähkähini mieš.» 9Hiän ta hänen venehkunta kummekšittih kalašualista ta ihan pöläššyttih, 10šamoin Savvatein Juakko ta Iivana, kumpaset oltih Simonin kalakunnašta. No Iisussa šano Simonilla: «Elä varaja, täštä lähtien šie olet ihmisien kalaštaja». 11Hyö vejettih venehet rantoih, jätettih kaikki ta lähettih Iisussan kera.

Iisussa parentau prokasatautisen

(Matv. 8:1-4; Mark. 1:40-45)

12Eryähäššä linnašša Iisussa näki miehen, kumpani oli prokasatauvin rikkoma. Iisussan nähtyö mieš heittäyty očin Hänen eteh ta rupesi molimah Häntä: «Hospoti, kun vain tahtonet, Šie voit puhistua miut». 13Iisussa ojenti käteh, košetti mieštä ta šano: «Mie tahon. Puhissu.» Šillä kertua tauti läksi mieheštä. 14Iisussa šano hänellä: «Elä vain virka täštä kellänä. Mäne näytä iččeš papilla ta vie Moissein Sakonan mukaset uhrilahjat Jumalalla. Šiitä ihmiset tiijetäh, jotta šie parenit.» 15Nyt Iisussašta paistih jo joka puolella, ta šuuret joukot ihmisie keräyty kuuntelomah Häntä ta parentautumah vaivoista. 16Šilloin Iisussa tuaš läksi rahvahattomih paikkoih moliutumah.

Iisussa parentau hulvautunehen

(Matv. 9:1-8; Mark. 2:1-12)

17Yhtenä päivänä, konša Iisussa oli opaštamašša rahvašta, kuuntelijien joukošša istu farisseita5:17 Farissei kačo šelityštä Matv. 3:7. ta sakonanopaštajie5:17 Sakonanopaštaja kačo šelityštä Matv. 2:4.. Hyö oli tultu kaikista Galileijan ta Juutijan kylistä ta Jerusalimista. Hospotin voima oli Iisussan kera, niin jotta Hiän šuatto parentua ihmisie.

18Šinne tuli miehie, kumpaset kannettih hulvattuo šijalla. Hyö reistattih viijä Hänet pirtin šiämeh ta panna Iisussan eteh. 19Kun hyö rahvašjoukon tähen ei piäšty pirttih, niin nouštih katolla, luajittih reikä kattoh ta šolahutettih voimatoin šijoneh päivineh keški lattiella, juštih Iisussan eteh. 20Kun Iisussa näki heijän ušon, Hiän šano miehellä: «Velli, šiun riähät on prostittu!»

21Šilloin sakonanopaštajat ta farisseit ajateltih: «Ken tämä mieš on? Pitäykö Hiän Iččieh Jumalana, kun tuommoista pakajau? Eihän še kenkänä muu voi prostie riähkie kuin yksistäh Jumala.» 22No Iisussa tiesi heijän mielet ta šano heilä: «Mintäh työ šemmoista piettä šiämeššä? 23Mi on helpompi, šanuoko hulvautunehella: ‘Šiun riähät on prostittu’, vain šanuoko: ‘Nouše ta aššu’? 24Kaččokkua, kun Mie näytän teilä, jotta Ihmisen Pojalla5:24 Ihmisen Poika kačo šelityštä Matv. 8:20. on valta muan piällä prostie riähkie» – Hiän kiänty nyt hulvatun puoleh ta šano hänellä – «šanon šiula, nouše, ota šijaš ta mäne kotihis.»

25Šamašša mieš nousi kaikkien nähen, otti šijan ta läksi kotih. Matateššah hiän kiitti Jumalua. 26Kaikin oltih oikeista oikein ihmeissäh ta kiitettih Jumalua. Pöläššykšissä hyö paistih: «Tänäpiänä myö näkimä šemmoista, mitä ei vois tovekši uškuo».

Iisussa kuččuu Leevin

(Matv. 9:9-13; Mark. 2:13-17)

27Tämän jälkeh Iisussa läksi šieltä ta näki Leevi-nimisen veronkeryäjän, kumpani istu tullissa. Iisussa šano hänellä: «Lähe Miun kera». 28Leevi jätti kaiken, nousi ta läksi Iisussan matkah.

29Leevi luati koissah Iisussalla šuuren kostitukšen. Äijän veronkeryäjie ta muita ihmisie oli šyömäššä hiän kera. 30A sakonanopaštajat ta farisseit töräistih tätä ta valitettih Iisussan opaššettavilla: «Mintäh työ šyöttä ta juotta veronkeryäjien ta muijen riähkähisien kera?» 31Iisussa vaštasi heilä: «Eihän tervehet tarvita liäkärie, vain läsijät. 32En Mie tullun kuččumah oikiemielisie, vain riähkähisie, jotta hyö jätettäis riähäššä elämini ta kiännyttäis Jumalan puoleh.»

Hiävierahat ei pyhitetä

(Matv. 9:14-17; Mark. 2:18-22)

33Iisussalla šanottih: «Iivanan opaššettavat rikeneh pyhitetäh ta moliuvutah, šamoin farisseijen opaššettavat, a Šiun opaššettavat ne vain šyyvväh ta juuvvah». 34Iisussa vaštasi heilä: «Voisijako työ käškie hiäväkie pyhittämäh, kuni šulhani on hiän kera? 35Ka tulou vielä aika, konša šulhani otetah heiltä pois. Šilloin, niinä päivinä hyö pyhitetäh.»

36Iisussa šano heilä vielä peittopakinan: «Kenkänä ei ota tilkkuo uuvvešta vuattiešta, jotta paikata šillä vanhua vuatetta. Šiitähän uuši vuate mänöy pilalla, eikä uuvvešta vuattiešta otettu paikka paššua vanhah vuattieh. 37Ta eihän kenkänä kua uutta viinua käymäh vanhoih nahkavärččilöih. Šilloinhan uuši viina revittäy ne, viina valuu muah ta nahkavärčit pilauvutah. 38Nuori viina pitäy kuatua uuših värččilöih. Šilloin molommat šäilytäh. 39Eikä kenkänä välitä uuvvešta viinašta, kun ollou juonun vanhua. Hiän šanou: ‘Vanha on parempua’.»

6

Šuovatan Isäntä

(Matv. 12:1-8; Mark. 2:23-28)

61Äijänpäivän pruasniekan jälkisenä šuovattana Iisussa käveli vil'l'apellon poikki. Hänen opaššettavat katattih tähkie, hierottih niitä kämmenien välissä ta šyötih jyvie. 2Muutomat farisseit kyšyttih: «Mintäh työ ruatta šitä, mitä šuovattana ei šua ruatua?» 3Iisussa vaštasi heilä: «Ettäkö ole luken, mitä Tuavitta ruato, konša hänellä ta hänen miehillä tuli nälkä. 4Hiän mäni jumalankotih ta otti uhrileivät, šöi niitä ta anto omilla miehilläki, vaikka yksistäh papit šuahah šyyvvä niitä.» 5Ta Iisussa šano vielä: «Ihmisen Poika on šuovatanki Isäntä».

Šuauko šuovattana parentua?

(Matv. 12:9-14; Mark. 3:1-6)

6Eryähänä toisena šuovattana Iisussa mäni sinagogah ta opašti. Šielä oli mieš, kumpasen oikie käsi oli kuivan. 7Sakonanopaštajat ta farisseit piettih Iisussua šilmällä, jotta nähtäis, rupieuko Hiän parentamah šitä mieštä šuovattana. Näin heilä ois šyy viärittyä Häntä. 8Iisussa tiesi, mitä hyö tuumitah. Hiän šano miehellä, kumpasen käsi oli kuivan: «Nouše ta tule tänne eteh». Mieš nousi ta mäni eteh. 9Iisussa šano: «Mie kyšyn teiltä: mitä šuau ruatua šuovattana, hyvyäkö vain pahua? Pitäykö pelaštua ihmishenki, vain tappua ihmini?» Hyö ei virketty mitänä. 10Hiän kaččo heih kaikkih ta šano miehellä: «Ojenna käteš». Mieš ojenti käteh, ta še tuli entisekšeh, tervehekši niin kuin toiniki käsi. 11Täštä sakonanopaštajat ta farisseit hyvin äijälti šiännyttih ta ruvettih aprikoimah, mitä hyö voitais ruatua Iisussalla.

Kakšitoista apostolie

(Matv. 10:1-4; Mark. 3:13-19)

12Šamoih aikoih Iisussa nousi vuaralla moliutumah. Hiän oli šielä koko yön ta moliutu Jumalalla. 13Kun tuli päivä, Hiän kučču luokšeh opaššettavat ta valičči niistä kakšitoista, kumpasie rupesi kuččumah apostoliloiksi. 14Ne oltih: Simoni, kumpasella Iisussa vielä anto nimen Petri6:14 Petri kačo šelityštä Matv. 16:18., Simonin velli Ontrei, Juakko ta Iivana, Hilippä, Varfolomei, 15Matvei, Homa, Alfein Juakko, Zilotiksi kučuttu Simoni, 16Juakon Juuta ta Juuta Iskariot, kumpasešta myöhemmin tuli Iisussan pettäjä.

Iisussa opaštau ta parentau ihmisie

(Matv. 4:23-25)

17Iisussa laškeutu vuaralta apostolien kera ta pietty tašasella paikalla. Šielä oli äijän Hänen opaššettavie ta šuuri joukko rahvašta eri puolilta Juutijua, Jerusalimista ta Tiiran ta Sidonin rannikkošeutuloilta. 18Hyö kaikin tultih kuuntelomah Iisussua ta piäšömäh tautiloistah. Ta ihmiset, kumpasie vaivattih piessat, niise parettih. 19Jokahini reistasi piäššä košettamah Iisussua, šentäh kun Häneštä läksi voimua, mi parenti kaikki.

Ken on ošakaš?

(Matv. 5:1-12)

20Iisussa kaččo opaššettavih ta šano:

«Ošakkahie oletta työ, henkeššä köyhät,

šentäh kun Jumalan Valtakunta on tiän.

21Ošakkahie oletta työ, kellä on nyt nälkä,

šentäh kun tiät šyötetäh kylläsiksi.

Ošakkahie oletta työ, kumpaset nyt itettä,

šentäh kun vieläi šuatta nakrua.

22Ošakkahie oletta työ, kun Ihmisen Pojan tähen ihmiset vihatah teitä, erotetah tiät joukoštah, haukutah teitä ta pannah pakanakši tiän nimiki. 23Olkua šinä päivänä mielissänä, hyppikkyä ilošta, šentäh kun teitä vuottau šuuri palkka taivahašša. Vet šamoin še ruattih heijän tuatot Jumalan viessintuojilla.

24A työ pohatat, voi teitä!

Työ jo šaita oman ošana.

25Voi teitä, kumpaset oletta nyt kylläset!

Työ niättä vielä nälkyä.

Voi teitä, kumpaset nyt nakratta!

Työ vielä itettä ta voikerratta.

26Voi teitä, kun kaikki ihmiset paissah teistä hyvyä! Vet šamoin ni heijän tuatot paistih niistä, ket luatiuvuttih Jumalan viessintuojiksi.»

Tykäkkyä omie vihamiehie

(Matv. 5:38-48; 7:12)

27«No teilä, kumpaset kuunteletta Milma, Mie šanon: tykäkkyä omie vihamiehie; ruatakkua hyvyä niillä, ket teitä vihatah. 28Plahoslovikkua niitä, ket teitä kirotah; moliutukkua niijen puolešta, ket šatatetah teitä pahoin šanoin. 29Kun ken lyönöy šilma korvah, kiännä hänellä toiniki korva. Kun ken vienöy šiulta sviitkan, anna hänen ottua paitaki. 30Anna jokahisella, ken kyšyy šiulta miilostinua. Kun ken ottanou šiulta mitänih, elä vuaji šitä jälelläh.

31Luatikkua ihmisillä šitä, mitä tahtosija, jotta teilä ičellänä luajittais. 32Kun työ tykännettä vain niitä, ket tykätäh teitä, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähisetki tykätäh niitä, ket heitä tykätäh. 33Kun työ ruatanetta hyvyä vain niillä, ket teilä ruatah hyvyä, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähiset niise ruatah šamoin. 34Ta kun työ antanetta velkah vain niillä, keltä toivotta šuaha velan jälelläh, niin šilläkö työ tienuatta passipot? Riähkähiset niise annetah velkah toisillah, konša tiijetäh, jotta šuahah jälelläh šaman verran. 35Työ elkyä ruatakkua šamah tapah, vain tykäkkyä omie vihamiehie, luatikkua hyvyä, antakkua velkah toivomatta šuaha mitänä jälelläh. Šiitä työ šuatta šuuren palkan ta oletta Ylimmäisen lapšie, šentäh kun Hiän niise on hyvä pahoilla ta kiittämättömillä. 36Olkua armolliset, šamoin kuin tiän Tuatto on armollini.»

Elkyä suutikkua

(Matv. 7:1-5)

37«Elkyä suutikkua, niin teitäki ei suutita. Elkyä viärittäkkyä toisie, niin teitäki ei viäritetä. Prostikkua, niin teitäki prostitah. 38Antakkua, niin teiläki annetah; täyši miärä, rut'ottuna, šumpah pantuna ta čumu-čukkuraisena annetah teilä yškäh. Millä miärällä työ mittuatta, šillä šamalla mitatah teilä.»

39Iisussa šano heilä vielä peittopakinan: «Voitko šokie kulettua šokieta? Eikö hyö molommat lanketa hautah? 40Opaššettava ei ole omua opaštajuah šuurempi, no jokahini opaštumisen lopetettuo on opaštajan moini.

41Mitein šie niät ruhkan vellen šilmäššä, vain et huomua hirttä omašša šilmäššä? 42Mitein voit šanuo vellellä: ‘Annapa, vellisen, mie otan ruhkan šiun šilmäštä’. Ethän šie niä hirttä omašša šilmäššä? Voi šie, pyhäkši luatiutuja! Ota enšin hirši omašta šilmäštä, šiitä vašta niät ottua ruhkan vellen šilmäštä.»

Mimmoni puu, šemmoset antimet

(Matv. 7:16-20; 12:33-35)

43«Ei ole hyvyä puuta, mih tulis pahoja antimie, eikä pahua puuta mih tulis hyvie antimie. 44Puu tunnetah šen antimista. Eihän fiinikkoja kerätä piikkituomešta, eikä viinamarjoja ohtajaisikošta. 45Hyvä ihmini tuou omašta šiämen aitašta hyvyä, paha ihmini tuou pahua. Ihmini šuullah pakajau šitä, mi täyttäy hänen šiämen.»

Kakši rakentajua

(Matv. 7:24-27)

46«Mintäh työ šanotta Miula: ‘Hospoti, Hospoti’, a iče että rua šitä, mitä Mie käšen? 47Mie kerron teilä, mityš on še, ken tulou Miun luo, kuulou Miun šanat ta ruatau niijen mukah. 48Hiän on kuin mieš, kumpani taluo rakentuas's'a kaivo šyväh ta laški kivijalan kallivolla. Kun vejet nouštih rannoista ta tultih šuurella vauhilla talon piällä, ne ei šuatu taluo liikahtamah, šentäh kun še oli rakennettu kallivolla. 49A še, ken kuulou Miun šanat, vain ei rua niijen mukah, on kuin mieš, kumpani taluo rakentuas's'a laški kivijalan šuorah mualla. Kun tulvavesi hyökkäsi talon piällä, še talo šamašša kuatu ta hajosi muan tašolla.»