Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
3

Iisussa on Moisseita šuurempi

31Tämän tähen, työ pyhät vellet, ket oletta šuanun taivahašta kučun, kaččokkua Iisussah Hristossah. Hiän on miän ušon Apostoli ta Ylipappi. 2Jumala pani Hänet täh ruatoh ta luottau Häneh, niin kuin luotti Moisseih kaikissa oman talon as's'oissa. 3Kuitenki Iisussalla kuuluu šuurempi kunnivo kuin Moisseilla, yhtä äijyä šuurempi kuin talon rakentajan kunnivo on talon kunnivuo šuurempi. 4Jokahini talo on kennih käsillä rakennettu, ka kaiken rakentaja on Jumala. 5Moissei oli varma Jumalan talon kaikissa hommissa, a hiän oli vain käškyläini. Hänen ruatona oli tovistua šiitä, mistä Jumala tahto myöhemmin paissa. 6Ka Hristossa on Poika, kumpasen haltuh on annettu Jumalan koko talo. Tämä talo olemma myö, kun vain loppuh šuate pisymmä rohkeina ta ilosin mielin piemmä kiini toivošta.

Epäuško ta tottelomattomuš

7Šentäh, niin kuin Pyhä Henki šanou:

– Još työ tänäpiänä kuuletta Jumalan iänen,

8elkyä koventakkua šytäntä,

niin kuin ruattih tiän tuatot,

konša nouštih Jumalua vaštah

ta kuoteltih Hänen tirppamista tyhjäššä muašša.

9Šielä hyö kuoteltih Miun tirppamista, šanou Jumala,

ta šuatih nelläkymmentä vuotta nähä,

mitä Mie heilä ruavoin.

10Mie vihaššuin šiih ihmispolveh ta šanoin:

«Aina hyö ekšytäh šytämeššäh».

Hyö ei tahottu kulkie Miun teitä,

11ta niin Mie vihoissani pošiuvuin,

jotta konšana hyö ei piäššä Miun lepopaikkah.

12Varokkua, vellet, jotta kenkänä teistä ei ois šytämeššäh paha ta epäuškoni, niin jotta jättäis elävän Jumalan. 13Lujentakkua toini toista pisymäh ušošša šini, kuni vielä šanotah «tänäpiänä», jotta riähkä ei muanittais ketänä teistä eikä koventais kenenkänä šytäntä. 14Meilä on šama oša Hristossan kera, kun vain loppuh šuate pisymmä šiinä ušošša, mi meilä on ollun jo alušta šuate.

15Pyhissä Kirjutukšissa šanotah:

– Još työ tänäpiänä kuuletta Jumalan iänen,

elkyä koventakkua šytäntä,

niin kuin ruattih tiän tuatot šilloin,

konša nouštih Jumalua vaštah.

16Ket kuultih Jumalan iäni, ka kumminki nouštih Häntä vaštah? Kaikki ne, ket Moissein juohattamina oli lähetty pois Jegiptistä. 17Kellä Jumala oli vihoissah nelläkymmentä vuotta? Niillä, ket lankettih riähkäh ta kuoltih tyhjäh muah. 18Kellä Jumala pošiutu, jotta hyö ei piäššä Hänen lepopaikkah? Niillä, ket oltih tottelomattomie. 19Täštä niämmä, jotta hyö ei piäšty šinne, šentäh kun ei ušottu.
4

41Jumalan lupauš, jotta piäšemmä Hänen lepopaikkah, on vielä voimašša. Šentäh varokkua, jotta yksikänä teistä ei jäis joukošta. 2Myöhän niise kuulima hyvän šanoman aivan niin kuin nuo entisajan ihmiset tyhjäššä muašša. Heilä ei kuitenki ollun mitänä hyötyö šanomašta, kumpasen hyö kuultih. Hyö niätšen ei ušottu šitä, ta šentäh še ei šulautun heih. 3Ka myö, ket ušomma, piäšemmä luvattuh lepopaikkah.

Noista tyhjäh muah jiänehistä Jumala šano:

– Ta niin Mie vihoissani pošiuvuin,

jotta konšana hyö ei piäššä Miun lepopaikkah.

Jumala jätti hiät lepopaikan ulkopuolella, vaikka še oli jo valmehena muailman luatimisešta šuate. 4Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu šeiččemenneštä päiväštä: «Šeiččementenä päivänä Jumala levähteli kaikista omista ruatoloista». 5A ylempänä mainitušša kohašša šanotah: «Konšana hyö ei piäššä Miun lepopaikkah».

6Ne, ket muinoin kuultih hyvä šanoma, ei piäšty šinne, šentäh kun ei ušottu. Kuitenki on varma, jotta eryähät piäššäh šinne. 7Šentäh Jumala ašetti uuvven päivän, kumpasešta šanotah «tänäpiänä». Hiän niätšen äijyä myöhemmin šano Tuavitan šuulla nämä šanat:

– Konša työ tänäpiänä kuuletta Hänen iänen,

elkyä koventakkua omua šytäntä.

8Kun jo Jošua ois vienyn entisajan rahvahan lepopaikkah, Jumala ei pakajais toisešta, myöhemmäštä päiväštä. 9Niin jotta Jumalan rahvahalla on vielä pyhänpäivän lepo ieššä. 10Ken piäšöy lepopaikkah, še šuau levähellä kaikkien omien ruatojen jälkeh, niin kuin Jumalaki omien ruatojen jälkeh. 11Niin jotta piäšyštäytykkä kaikin voimin tuoh lepoh. Elkäh kenkänä lankekkah ta elkäh jiäkäh matan varrella, niin kuin nuo entisajan tottelomattomat ihmiset ruattih.

12Jumalan šana on elävä ta voimakaš. Še on terävämpi kuin mikänä kakšiteräni miekka. Še isköy šyväh ta erottau mielen ta henken, nivelet ta luijen ytimet. Še tuou näkyvih miän šiämen tahot ta mielet. 13Jumalalta ei voi peittyä mitänä. Kaikki, mi on olomašša, on pal'l'ašta ta alačointa Hänen šilmissä. Hänellä miän pitäy šeloštua koko miän elämä.

Armon valtaistumen eteh!

14Niin jotta meilä on šuuri Ylipappi, kumpani on kulken läpi taivahien, Iisussa, Jumalan Poika. Šentäh pisykkä myö šiinä ušošša, kumpani meilä on. 15Hiän ei ole šemmoni Ylipappi, kumpani ei malttais miän heikkoja puolie. Häntähän on kaikešša muaniteltu pahah šamalla keinoin kuin meitäki muanitellah. Hiän še vain ei luatin riähkyä. 16Aštukka šentäh varajamatta armollisen Jumalan valtaistumen eteh, jotta Hiän armahtais meitä, ta myö šaisima avun, konša šitä tarvičemma.

5

Kakši ylipappie: Aaroni ta Hristossa

51Jokahini ylipappi valitah ihmisien joukošta ta ašetetah ihmisien puolešta sluušimah Jumalalla. Hiän tuou Jumalalla lahjoja ta uhrija riähkien prostimisekši. 2Šentäh kun hiän ičeki on heikko, hiän šuattau šaleija tietämättömie ta erehtyjie. 3Oman heikkouven vuokši hänen pitäy uhrata niin omien riähkien kuin kanšanki riähkien puolešta. 4Kenkänä ei iče ota ylipapin arvuo ičelläh, vain hänet kuččuu šiih virkah Jumala, kumpani kučču jo Aaronin. 5Šamoin Hristossa niise ei iče korottan iččieh ylipapin arvoh, vain Hänet korotti Jumala, kumpani šano Hänellä:

– Šie olet Miun Poika,

tänäpiänä Mie šain Šiut.

6Ta toisešša Pyhien Kirjutukšien kohašša Jumala šanou:

– Šie olet Pappi ilmasen ijän,

šemmoni kuin oli Melhisedekki.

7Muallisen elämän aikana Iisussa iäneh itkien moli ta karju avukšeh Jumalua, kumpasella oli valta pelaštua Hänet kuolomašta. Jumala kuuli Iisussan malitun, šentäh kun Hiän taipu Jumalan tahtoh. 8Vaikka Hiän oli Poika, Hiän joutu käršimykšien kautti opaštumah tottelijakši. 9Kun Hiän oli ruatan kaiken, mitä piti, Häneštä tuli ilmasenikusen pelaššukšen tuoja, kaikkien niijen Pelaštaja, ket totellah Häntä. 10Häneštä tuli Jumalan ašettama Ylipappi, šemmoni kuin Melhisedekki.

Elkyä antakkua periksi!

11Meilä ois täštä äijän šanottavua, kumminki näitä as's'oja on vaikie šelittyä teilä, šentäh kun työ että enämpi kehtua kuunnella. 12Jo aikoja teistä ois pitän tulla toisien opaštajie, ka työ iče tuaš tarvičetta opaššušta: kenennih pitäis opaštua teilä Jumalan šanua ihan alušta šuate. Työ tarvičetta tuaš maituo, että työ keššä jyrietä ruokua. 13Jokahini, ketä vielä šyötetäh maijolla, on nännilapši. Šemmoni ei ole harjautun tietämäh, mi on oikein. 14Jyrie ruoka on tarkotettu ruavahilla. Hyö on šiämeššäh harjauvuttu erottamah, mi on hyvyä ta mi on pahua.