Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
2

Iisussan Hristossan hyvä saltatta

21Hristossan Iisussan armo antakkah šiula voimua, poikan! 2Kaikki, mitä olet miulta kuullun monien tovistajien aikana, šanele šemmosilla ihmisillä, kumpasih voit uškuo ta kumpaset voijah muita opaštua. 3Šie niise keššä vaivua niin kuin Hristossan Iisussan hyvä saltatta. 4Kenkänä ei saltattana ollešša šotkeuvu tavallisen elämän as's'oih, kun tahtonou olla piäliköllä mieliksi. 5Šamoin kilpailija ei šua voitonvenččua, kun rikkonou kilpailun šiäntöjä. 6Muamiehen, kumpani ruatau hiki piäššä, pitäy enšimmäisenä šuaha oma oša pellon tulošta. 7Mieti näitä miun šanoja! Hospoti antakkah šiula mieltä kaikkeh.

8Muissa, jotta Iisussa Hristossa, Tuavitan jälkiläini, on noššatettu kuollehista, niin kuin opaštau miun šaneloma Hyvä Viesti. 9Tämän Hyvän Viessin tähen mie jouvun käršimäh, olen vieläi rauvoissa niin kuin pahanruataja. A Jumalan šana ei ole rauvoissa. 10Šentäh mie keššän kaiken niijen tähen, kenet Jumala on valinnun. Keššän, jotta hyöki šuatais pelaššuš Hristossašša Iisussašša ta šen kera ilmasenikuni jumalallini valo. 11Oikein on šanottu:

– Kun lienemmä Hristossan kera kuollun,

niin Hänen kera šuamma elyäki.

12Kun pisynemmä lujina,

piäšemmä Hänen kera halliččomah.

Kun kieltäytynemmä Häneštä,

Hiän niise kieltäytyy meistä.

13Vaikka meih ei voine uškuo,

Häneh kuitenki voipi uškuo,

šentäh kun Hiän ei muutu.

Mimmoni on hyvä ruataja?

14Muissuta täštä uškojakunnalla. Vakota heitä Hospotin nimeššä, jotta hyö ei kiisseltäis šanoista. Šiitä ei ole mitänä hyötyö, še on vain kuulijilla pahakši. 15Staraiče kaikin voimin olla Jumalan šilmissä varma ruataja, kumpani ei häpie omua työtä, vain oikein opaštau tosišanomua. 16Pisy loittuona jumalattomista ta tyhjänpäiväsistä pakinoista, šentäh kun niijen pakasijat jouvutah aina vain loitommakši Jumalašta. 17Heijän opaššuš leviey niin kuin tarttuja tauti. Tämmösie opaštajie ollah Imenei ta Filit. 18Hyö valehellah, konša šanotah, jotta kuollehista noušomini on jo ollun. Näin hyö hävitetäh eryähien uško. 19Ka Jumalan panoma perušta pisyy lujana, ta šiih on kirjutettu nämä šanat: «Hospoti tietäy oman rahvahan» ta «Kiäntykkäh pois kaikešta pahašta jokahini, kenen huulilla on Hospotin nimi».

20Šuurešša talošša ei ole yksistäh kultasie ta hopiesie ašteita, vain on niise puušta ta šavešta luajittuja. Yhet on pruasniekka-ašteita, toisie pietäh arkina. 21Šentäh jokahini, ken puhistau iččeh kaikešta viäräštä opaššukšešta, on kuin arvokaš aštie. Hiän on pyhä, Hospotilla hyövyllini ta kelpuau kaikkeh hyväh ruatoh.

22Pakene nuorien pahoja himoja ta kuottele elyä oikein. Pisy ušošša, tykkyä uškovellijä ta elä rauhašša kaikkien niijen kera, ket puhtahalla šytämellä kučutah avukšeh Hospotie. 23Elä ševo mielettömih ta tyhjih kiistoih. Iče tiijät, jotta niistä šyntyy riitoja. 24Hospotin käškyläisen ei šua riijellä. Hänen pitäy olla hyväšanani kaikilla, nerokaš opaštamah ta käršivällini, 25niin jotta hiän leppiešti neuvou vaššuštajie. Onnakko Jumala antau heijän mielen muuttuo, niin jotta hyö niise opaššutah tietämäh tositietuo. 26Šiitä hyö piäššäh pois juavelin anšašta, kumpasešša še pitäy heitä ta pakottau täyttämäh omua tahtuoh.

3

Lopunajan ihmiset

31Šiun pitäy tietyä, jotta viimesinä päivinä tullah jykiet ajat. 2Šilloin ihmiset tykätäh vain iččieh ta rahua. Hyö kehutah iččieh ta ollah ylpiet, haukutah toisie eikä totella omie vanhempie. Hyö ollah kiittämättömät ta jumalattomat eikä tykätä toini toista. 3Konša šiännytäh, ei lauhuta. Hyö kielitelläh toisien piällä, ei hallita iččieh, ollah ruakaluontosie ta kaiken hyvän vihollisie. 4Hyö petetäh, ollah kovašiämisie ta mielettömie. Hyö tykätäh enämmän makieta elämyä kuin Jumalua. 5Piältä kaččuon hyö ollah jumalahisie, ka kielletäh ušon voima. Šemmosista pisy erošša! 6Eryähät heistä männäh rahvahan kotiloih ta muanitellah kepiemielisie ta riähkäh uponnehie naisie, kumpasie revitelläh monenmoiset pahat himot. 7Nämä naiset ollah aina kuuntelomašša opaššušta, ka ei miteinkänä voija piäššä perillä tositiijošta. 8Niin kuin Jannei ta Jamvrei vaššuššettih Moisseita, šamoin tuommoset ihmiset vaššuššetah tosišanomua. Heijän järki on pimeytyn ta heijän ušošta ei ole mitänä hyötyö. 9Ei hyö piäššä loitoš, šentäh kun ruttoh kaikin nähäh, mitein mielettömät hyö ollah. Šamoin ni Jannein ta Jamvrein mielettömyš tuli näkyvih.

Puavila antau lisäneuvoja Timofeilla

10Šie olet ottan miun opaššukšen omakšeš ta olet elän niin kuin mie. Šie tahot šamua kuin mie. Šie ušot, keššät, tykkyät ta käršit kuin mie 11kaikissa ajelomisissa ta muokissa. Šiehän tiijät mitein milma ajeltih Antiohijašša, Ikonijašša ta Listrašša. Kuitenki kaikešta Hospoti miut piäšti. 12Ka niin še on, jotta kaikkie niitä ajellah, ket ollah Hristossan Iisussan omie ta tahotah elyä Jumalan mielen mukah. 13A pahat ihmiset ta muanittelijat aina vain pahetah, hyö ekšytetäh muita ta ekšytäh iče. 14Šie vain pie kiini šiitä, min olet opaštun ta mih lujašti ušot. Šiehän tiijät, ken on šilma opaštan. 15Šie jo pieneštä šuate tiijät Pyhät Kirjutukšet. Ne voijah antua šiula viisahutta, niin jotta pelaššut uškomalla Hristossah Iisussah. 16Kaikki Pyhät Kirjutukšet on šynnytty Jumalan Henkeštä. Ne autetah opaštua, neuvuo, kirota ta kašvattua Jumalan tahon mukaseh elämäh. 17Näin Jumalan ihmiseštä tulou täyvellini, kumpani šuattau ruatua kaikkie hyvyä.

4

Keštäkkyä loppuh šuate!

41Mie vakotan šilma Jumalan ta miän Hospotin Iisussan Hristossan nimeššä, Hänen, kumpani tulou suutimah elävie ta kuollehie. Hiän tulou ta ottau vallan, ta šentäh mie vakotan šilma: 2šanele Hyvyä Viestie. Rua šitä työtä šopivah ta šopimattomah aikah. Kiruo riähistä, kiellä ta neuvo aina käršivällisešti opaštuan. 3Tulou niätšen aika, konša ihmiset ei voija šietyä tervehtä opaššušta, vain eletäh omie himoja myöte. Hyö kerätäh ympärilläh opaštajie, kumpaset paissah šitä, mitä hyö tahotah kuulla. 4Hyö typetäh korvat tosišanomalta ta kiännytäh kuuntelomah starinoja. 5A šie pie aina iččieš kurissa, keššä vaivat, šanele Hyvyä Viestie ta rua kunnolla šiula annettu työ.

6Miun elämän viimesie pisaroja jo valutetah uhriksi alttarilla, miun lähön aika tuli. 7Šojin hyvin ušon puolešta, pijin puolieni loppuh šuate ta šäilytin ušon. 8Šiitä hyväštä miula on nyt varuššettu oikien elämän palkakši voittajanvenčča. Šen antau miula Hospoti, oikiemielini Sut'ja, omana tulentapäivänä. Eikä vain miula yhellä, kun kaikilla, ket ikävöijen vuotetah Hänen jiäviytymistä.

Viimesie neuvoja

9Kuottele piäššä rutompah miun luo. 10Dimas mielty täh muailmah, jätti miut ta läksi Fessalonikkah. Kreskent mäni Galatijah ta Tiitta Dalmatijah. Vain Lukka on tiälä miun kera. 11Ota Markki matkahaš ta tuo tänne, šentäh kun häneštä on miula hyötyö täššä ruavošša. 12Tihikan mie työnsin Efessah. 13Konša lähet, tuo tulleššaš miun sviitka, kumpasen jätin Troadah Karpan luo, ta tuo kirjat, varšinki pergamentilla kirjutetut. 14Vaškišeppä Aleksanteri luati miula äijän pahua. Hospoti makšakkah hänellä hänen ruatojen mukah. 15Šie niise varo häntä, hiän äijälti vaššuštau miän opaššušta.

16Konša enšimmäisen kerran puolistauvuin suutun ieššä, ketänä ei ollun miun tukena, kaikin jätettih miut. Elkäh Jumala pankah šitä heilä vijakši! 17Hospoti kuitenki oli miun kera ta anto miula voimua, jotta voisin vetyä loppuh šuate Hyvän Viessin šanelomisen, anna kaikki kanšat kuultais še. Ta niin mie piäsin leijonan leukapielistä. 18Hospoti pelaštau miut iellähki kaikešta pahašta ta viey omah taivahaiseh Valtakuntah. Hänellä kunnivo aina ta ilmasen ijän! Amin.

Lopputervehykšet

19Šano tervehyisie Priskillalla ta Akilalla ta Onisiforin perehellä. 20Erasti jäi Korinfih. Trofima kipeyty ta hänet mie jätin Milittah. 21Yritä piäššä tänne ennein talvie! Šiula työnnetäh tervehyisie Jevvul, Pudei, Linei, Klautija ta kaikki vellet. 22Hospoti Iisussa Hristossa olkah šiun henkeš kera! Armo teilä! Amin.