Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
4

Jumalan Henki ta antihristossan henki

41Armahaiset, elkyä uškokkua jokahista, ken šanou, jotta pakajau Jumalan Henken juohattamana. Kaččokkua tarkkah, onko še henki tosiehki Jumalašta. Niätšen kun muailmašša on äijän niitä, ket luatiuvutah Jumalan viessintuojiksi. 2Jumalan Henken työ tunnetta täštä: Jumalan Henki on šillä, ken šanou, jotta Iisussa Hristossa on ihmini, ihmisrunkošša täh muailmah tullut. 3Yksikänä henki, ken ei pie Iisussua Hristossua ihmisrunkošša tullehena, ei ole Jumalašta. Še on antihristossan henki. Työ oletta kuullun, jotta še henki on tulošša, ta še on jo nyt muailmašša.

4Lapšet, työ oletta Jumalašta, ta työ oletta voittan nuo viessintuojiksi luatiutujat. Niät kun še Henki, mi on teissä, on muailman henkie šuurempi. 5Viessintuojiksi luatiutujat ollah muailmašta. Muailmašta ollah heijän pakinat, ta muailma kuuntelou heitä. 6Myö olemma Jumalašta. Ken tietäy Jumalan, še kuuntelou meitä. Ken ei ole Jumalašta, še ei meitä kuuntele. Täštä myö tunnemma Toven Henken ta ekšytykšen henken.

Tykkyämini on Jumalašta

7Armahaiset, tykäkkä myö toini toista, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta. Jokahini, ken tykkyäy, on šyntyn Jumalašta ta tietäy Jumalan. 8Ken ei tykkyä, še ei tiijä Jumalua, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta lähtösin. 9Jumala näytti meilä oman tykkyämisen työntämällä oman ainuon Pojan muailmah, jotta myö Hänen kautti šaisima elämän. 10Tykkyämini ei ole šiinä, jotta myö olemma tykännyn Jumalua, vain še on šiinä, jotta Hiän tykkäsi meitä ta työnsi oman Poikah šovintouhriksi miän riähistä.

11Armahaiset! Kun kerran Jumala meitä näin tykkyäy, niin miän niise pitäy tykätä toini toista. 12Jumalua ei ole kenkänä konšana nähnyn. Ka kun myö tykännemmä toini toista, niin Jumala pisyy meissä ta Hänen tykkyämini on tullun meissä täyvekši.

13Jumala anto meilä oman Henkeh. Šiitä myö tiijämmä, jotta pisymmä Häneššä ta Hiän pisyy meissä. 14Myö olemma nähnyn ta tovissamma, jotta Tuatto työnsi oman Poikah muailman Pelaštajakši. 15Ken šanou, jotta Iisussa on Jumalan Poika, häneššä Jumala pisyy, ta hiän iče pisyy Jumalašša. 16Myö tiijämmä, jotta Jumala tykkyäy meitä. Šiitä myö olemma ihan varmat.

Tykkyämini on Jumalašta lähtösin. Še, ken tykkyäy, pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. 17Šiitä näkyy, jotta Jumalan tykkyämini on tullun meissä täyvekši, kun myö suutupäivänä voimma varajamatta aštuo Hänen eteh. Mimmoni Iisussa on, šemmosie myöki olemma täššä muailmašša. 18Tykkyämiseššä ei ole varajamista. Niätšen täyvellini tykkyämini ajau pois varajamisen. A varajamisešša ičeššäh on käršimyštä. Ken varajau, häneššä tykkyämini ei ole tullun täyvekši.

19Myö tykkyämmä Jumalua, šentäh kun Hiän enšin tykkäsi meitä. 20Kun ken šanonou: «Mie tykkyän Jumalua», ka iče vihannou vellie, hiän on valehtelija. Miteinpä še, ken ei tykkyä vellie, kumpaista näköy, vois tykätä Jumalua, kumpaista ei niä? 21Hristossa anto meilä tämän käšyn: ken tykkyäy Jumalua, še tykäkkäh vellieki.

5

Uško voittau muailman

51Jokahini, ken uškou, jotta Iisussa on Hristossa, on šyntyn Jumalašta. Ta jokahini, ken tykkyäy Tuattuo, tykkyäy Hänen Laštaki. 2Šiitä myö tiijämmä, jotta tykkyämmä Jumalan lapšie, kun tykkyämmä Jumalua ta elämmä Hänen käškyjen mukah. 3Jumalan tykkyämini tarkottau šitä, jotta myö elämmä Hänen käškyjen mukah, eikä Hänen käšyt olla jykiet. 4Kaikki, mi on šyntyn Jumalašta, voittau muailman. Miän uško on še, millä myö voitamma muailman. 5Vain še, ken uškou, jotta Iisussa on Jumalan Poika, voittau muailman.

Jumalan tovissuš Iisussašta Hristossašta

6Iisussa Hristossa on tullun ristimisvejen, rissinveren ta Pyhän Henken kautti. Hiän ei tullun yksistäh vejen, vain vejen ta veren kautti. Pyhä Henki tovistau Häneštä, šentäh kun Henki on tosi. 7Taivahašša on kolme tovistajua: Tuatto, Šana ta Pyhä Henki, ta nämä kolme ollah yksi. 8Ta muan piällä on kolme tovistajua: Henki, vesi ta veri, ta nämä kolme paissah yhtä.

9Ušommahan myö ihmisien tovissukšeh, ka kuitenki Jumalan tovissuš on äijyäki varmempi. Ta Jumalan tovissuš on tämä: Hiän tovistau omašta Pojaštah. 10Ken uškou Jumalan Poikah, šillä on tämä tovissuš šytämeššä. A še, ken ei ušo Jumalan tovissušta, luatiu Jumalašta valehtelijan, šentäh kun hiän ei ušo Iče Jumalua. 11Ta tämä on še tovissuš: Jumala anto meilä ilmasenikusen elämän, ta še elämä on Hänen Pojašša. 12Kellä on Jumalan Poika, šillä on elämä. Kellä ei Jumalan Poikua ole, šillä ei ole elämyä.

Jumala kuulou miän malitut

13Tämän kaiken mie olen kirjuttan teilä, kumpaset ušotta Jumalan Pojan nimeh, jotta tietäsijä: Jumalan Poikah uškuon teilä on ilmasenikuni elämä. 14Myö šuamma rohkiešti läheštyö Jumalua ta uškuo, jotta Hiän kuulou meitä, konša mitä molinemma Hänen tahon mukah. 15Ta kun myö tiijämmä, jotta Hiän kuulou meitä, konša mitä Häneltä kyšynemmä, niin tiijämmä šenki, jotta šuamma, mitä Häneltä kyšymmä.

16Kun ken nähnöy vellen riähkyä luatimašša, ka še riähkä ei vie kuolomah, niin moliutukkah hiän vellen puolešta ta Jumala antau šillä elämän. Pakajan niistä, kenen riähkä ei ole kuoloman riähkä. No on vieläi kuoloman riähkyä, ta šemmosešta en käše moliutuo. 17Kaikki viäryš on riähkyä, ka on riähkyä, mi ei ole kuolomakši.

18Myö tiijämmä, jotta yksikänä Jumalašta šyntynyt ei luaji riähkyä. Še, ken on šyntyn Jumalašta, pitäy huolen ičeštäh, niin jotta juaveli ei piäše häneh käsin. 19Myö tiijämmä, jotta myö olemma Jumalašta, a koko muailma on juavelin vallašša. 20Myö tiijämmä niise, jotta Jumalan Poika tuli ta anto meilä mieltä, jotta tietäsimä tosi Jumalan. Ta myö elämmä tosi Jumalašša, kun olemma Hänen Pojašša Iisussašša Hristossašša. Hiän on tosi Jumala ta ilmasenikuni elämä.

21Lapšet, pisykkyä erošša valehjumalista! Amin.