Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
3

31Kaččokkua, mitein šuurešti Tuatto meitä tykkyäy! Niin šuurešti, jotta meitä šanotah Jumalan lapšiksi, ta Hänen lapšie myö olemmaki. Muailma šentäh ei tiijä meitä, kun še ei tiijä Häntä. 2Armahaiset, jo nyt myö olemma Jumalan lapšie, ta vielä ei ole tietuo, mitä meistä tulou. Myö tiijämmä vain šen, jotta konša Iisussa tulou, myö tulemma Hänen moisiksi. Šilloin niämmä, mitä meistä tulou, šentäh kun šuamma nähä Hänet šemmosena, mimmoni Hiän on. 3Jokahini, kellä on tämmöni toivo Iisussah, puhistautuu, ta šiitä hiän on yhtä puhaš kuin Iisussa.

4Jokahini, ken luatiu riähkyä, noušou Jumalan sakonua vaštah, šentäh kun riähkä on Jumalan sakonan rikkomista. 5Työ tiijättä, jotta Iisussa, kumpasešša Ičeššäh ei ole riähkyä, tuli ottamah pois miän riähät. 6Še, ken pisyy Iisussašša, ei luaji riähkyä. Še, ken luatiu riähkyä, ei ole nähnyn Iisussua eikä tunne Häntä.

7Lapšet, elkyä antakkua kenenkänä ekšyttyä iččienä. Ken eläy Jumalan tahon mukah, še kelpuau Jumalalla, niin kuin Hristossa kelpuau. 8Ken luatiu riähkyä, on juavelista, juaveli niätšen on alušta šuate luatin riähkyä. Juuri šitä vaššen Jumalan Poika tuliki muailmah, jotta hävittyä juavelin ruavot. 9Yksikänä Jumalašta šyntynyt ei luaji riähkyä, šentäh kun Jumalan šiemen pisyy häneššä. Hiän ei voi luatie riähkyä, onhan hiän šyntyn Jumalašta. 10Ken ei elä Jumalan tahon mukah, še ei ole Jumalašta, ta šamoin šeki, ken ei tykkyä omua vellie. Täštä näkyy, ken on Jumalan lapši, ken juavelin lapši.

Tykäkkyä toini toista

11Še šanoma, min työ alušta šuate oletta kuullun, on tämmöni: miän pitäy tykätä toini toista. 12Miän ei šua olla Kainin moisie, kumpani oli juavelin lapši ta tappo oman vellen. A mintäh tappo? Šentäh, kun Kainin ruavot oltih pahoja, a hänen vellen ruavot hyvie.

13Elkyä kummekšikkua, vellet, kun muailma teitä vihannou. 14Myö tiijämmä, jotta olemma šiirtyn kuolomašta elämäh, šentäh kun tykkyämmä vellijä. Ken ei tykkyä vellieh, še pisyy kuoloman vallašša. 15Jokahini, ken vihuau vellieh, on ihmistappaja. Työ tiijättä, jotta ilmasenikuni elämä ei voi pisyö yheššäkänä ihmistappajašša. 16Iisussa anto oman henkeh miän puolešta: šiitä myö šaima tietyä, mitä tykkyämini on. Šamoin miänki pitäy omistua oma elämä vellilöillä. 17Kun kellä ollou kyllitellein eluo, ta hiän nähnöy vellen hiäššä eikä šaleine ta auttane häntä, niin Jumalan tykkyämini ei voi pisyö häneššä.

18Lapšet, elkyä tykäkkyä šanoilla ta pakinoissa vain ruatoloilla ta tosissah. 19Šiitä myö niämmä, jotta tositieto on meissä. Ta myö voimma Jumalan ieššä rauhottua oman šytämen, 20kun še meitä mistänih viärittänöy. Jumala on miän šytäntä šuurempi ta tietäy kaiken.

21Armahaiset, kun miän šytän ei meitä viärittäne, niin myö voimma rohkiešti tulla Jumalan eteh. 22Ta mitä kyšynemmä, šen myö Häneltä šuamma, šentäh kun täytämmä Hänen käšyt ta ruamma šitä, mi on Hänen mielen mukaista.

23Jumalan käšky on tämä: miän pitäy uškuo Hänen Pojan Iisussan Hristossan nimeh ta tykätä toini toista, niin kuin Hiän meilä käški. 24Ken eläy Jumalan käškyjen mukah, še pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. Hiän anto meilä Pyhän Henken. Täštä myö tiijämmä, jotta Hiän pisyy meissä.

4

Jumalan Henki ta antihristossan henki

41Armahaiset, elkyä uškokkua jokahista, ken šanou, jotta pakajau Jumalan Henken juohattamana. Kaččokkua tarkkah, onko še henki tosiehki Jumalašta. Niätšen kun muailmašša on äijän niitä, ket luatiuvutah Jumalan viessintuojiksi. 2Jumalan Henken työ tunnetta täštä: Jumalan Henki on šillä, ken šanou, jotta Iisussa Hristossa on ihmini, ihmisrunkošša täh muailmah tullut. 3Yksikänä henki, ken ei pie Iisussua Hristossua ihmisrunkošša tullehena, ei ole Jumalašta. Še on antihristossan henki. Työ oletta kuullun, jotta še henki on tulošša, ta še on jo nyt muailmašša.

4Lapšet, työ oletta Jumalašta, ta työ oletta voittan nuo viessintuojiksi luatiutujat. Niät kun še Henki, mi on teissä, on muailman henkie šuurempi. 5Viessintuojiksi luatiutujat ollah muailmašta. Muailmašta ollah heijän pakinat, ta muailma kuuntelou heitä. 6Myö olemma Jumalašta. Ken tietäy Jumalan, še kuuntelou meitä. Ken ei ole Jumalašta, še ei meitä kuuntele. Täštä myö tunnemma Toven Henken ta ekšytykšen henken.

Tykkyämini on Jumalašta

7Armahaiset, tykäkkä myö toini toista, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta. Jokahini, ken tykkyäy, on šyntyn Jumalašta ta tietäy Jumalan. 8Ken ei tykkyä, še ei tiijä Jumalua, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta lähtösin. 9Jumala näytti meilä oman tykkyämisen työntämällä oman ainuon Pojan muailmah, jotta myö Hänen kautti šaisima elämän. 10Tykkyämini ei ole šiinä, jotta myö olemma tykännyn Jumalua, vain še on šiinä, jotta Hiän tykkäsi meitä ta työnsi oman Poikah šovintouhriksi miän riähistä.

11Armahaiset! Kun kerran Jumala meitä näin tykkyäy, niin miän niise pitäy tykätä toini toista. 12Jumalua ei ole kenkänä konšana nähnyn. Ka kun myö tykännemmä toini toista, niin Jumala pisyy meissä ta Hänen tykkyämini on tullun meissä täyvekši.

13Jumala anto meilä oman Henkeh. Šiitä myö tiijämmä, jotta pisymmä Häneššä ta Hiän pisyy meissä. 14Myö olemma nähnyn ta tovissamma, jotta Tuatto työnsi oman Poikah muailman Pelaštajakši. 15Ken šanou, jotta Iisussa on Jumalan Poika, häneššä Jumala pisyy, ta hiän iče pisyy Jumalašša. 16Myö tiijämmä, jotta Jumala tykkyäy meitä. Šiitä myö olemma ihan varmat.

Tykkyämini on Jumalašta lähtösin. Še, ken tykkyäy, pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. 17Šiitä näkyy, jotta Jumalan tykkyämini on tullun meissä täyvekši, kun myö suutupäivänä voimma varajamatta aštuo Hänen eteh. Mimmoni Iisussa on, šemmosie myöki olemma täššä muailmašša. 18Tykkyämiseššä ei ole varajamista. Niätšen täyvellini tykkyämini ajau pois varajamisen. A varajamisešša ičeššäh on käršimyštä. Ken varajau, häneššä tykkyämini ei ole tullun täyvekši.

19Myö tykkyämmä Jumalua, šentäh kun Hiän enšin tykkäsi meitä. 20Kun ken šanonou: «Mie tykkyän Jumalua», ka iče vihannou vellie, hiän on valehtelija. Miteinpä še, ken ei tykkyä vellie, kumpaista näköy, vois tykätä Jumalua, kumpaista ei niä? 21Hristossa anto meilä tämän käšyn: ken tykkyäy Jumalua, še tykäkkäh vellieki.

5

Uško voittau muailman

51Jokahini, ken uškou, jotta Iisussa on Hristossa, on šyntyn Jumalašta. Ta jokahini, ken tykkyäy Tuattuo, tykkyäy Hänen Laštaki. 2Šiitä myö tiijämmä, jotta tykkyämmä Jumalan lapšie, kun tykkyämmä Jumalua ta elämmä Hänen käškyjen mukah. 3Jumalan tykkyämini tarkottau šitä, jotta myö elämmä Hänen käškyjen mukah, eikä Hänen käšyt olla jykiet. 4Kaikki, mi on šyntyn Jumalašta, voittau muailman. Miän uško on še, millä myö voitamma muailman. 5Vain še, ken uškou, jotta Iisussa on Jumalan Poika, voittau muailman.

Jumalan tovissuš Iisussašta Hristossašta

6Iisussa Hristossa on tullun ristimisvejen, rissinveren ta Pyhän Henken kautti. Hiän ei tullun yksistäh vejen, vain vejen ta veren kautti. Pyhä Henki tovistau Häneštä, šentäh kun Henki on tosi. 7Taivahašša on kolme tovistajua: Tuatto, Šana ta Pyhä Henki, ta nämä kolme ollah yksi. 8Ta muan piällä on kolme tovistajua: Henki, vesi ta veri, ta nämä kolme paissah yhtä.

9Ušommahan myö ihmisien tovissukšeh, ka kuitenki Jumalan tovissuš on äijyäki varmempi. Ta Jumalan tovissuš on tämä: Hiän tovistau omašta Pojaštah. 10Ken uškou Jumalan Poikah, šillä on tämä tovissuš šytämeššä. A še, ken ei ušo Jumalan tovissušta, luatiu Jumalašta valehtelijan, šentäh kun hiän ei ušo Iče Jumalua. 11Ta tämä on še tovissuš: Jumala anto meilä ilmasenikusen elämän, ta še elämä on Hänen Pojašša. 12Kellä on Jumalan Poika, šillä on elämä. Kellä ei Jumalan Poikua ole, šillä ei ole elämyä.

Jumala kuulou miän malitut

13Tämän kaiken mie olen kirjuttan teilä, kumpaset ušotta Jumalan Pojan nimeh, jotta tietäsijä: Jumalan Poikah uškuon teilä on ilmasenikuni elämä. 14Myö šuamma rohkiešti läheštyö Jumalua ta uškuo, jotta Hiän kuulou meitä, konša mitä molinemma Hänen tahon mukah. 15Ta kun myö tiijämmä, jotta Hiän kuulou meitä, konša mitä Häneltä kyšynemmä, niin tiijämmä šenki, jotta šuamma, mitä Häneltä kyšymmä.

16Kun ken nähnöy vellen riähkyä luatimašša, ka še riähkä ei vie kuolomah, niin moliutukkah hiän vellen puolešta ta Jumala antau šillä elämän. Pakajan niistä, kenen riähkä ei ole kuoloman riähkä. No on vieläi kuoloman riähkyä, ta šemmosešta en käše moliutuo. 17Kaikki viäryš on riähkyä, ka on riähkyä, mi ei ole kuolomakši.

18Myö tiijämmä, jotta yksikänä Jumalašta šyntynyt ei luaji riähkyä. Še, ken on šyntyn Jumalašta, pitäy huolen ičeštäh, niin jotta juaveli ei piäše häneh käsin. 19Myö tiijämmä, jotta myö olemma Jumalašta, a koko muailma on juavelin vallašša. 20Myö tiijämmä niise, jotta Jumalan Poika tuli ta anto meilä mieltä, jotta tietäsimä tosi Jumalan. Ta myö elämmä tosi Jumalašša, kun olemma Hänen Pojašša Iisussašša Hristossašša. Hiän on tosi Jumala ta ilmasenikuni elämä.

21Lapšet, pisykkyä erošša valehjumalista! Amin.