Uuši Šana vienankarjalakši (KAR11)
2

21Armahat lapšet! Kirjutan teilä tämän, jotta työ että ruatais šemmoista, mistä tulou riähkyä. Kuitenki kun teistä ken riähkäytynöy, niin meilä on Tuaton luona Puolistaja, Iisussa Hristossa, kumpani on vijatoin. 2Hiän on kuolomallah piäštän miät riähistä ta niin šovittan miät Jumalan kera. Eikä Hiän šovittan yksistäh meitä Jumalan kera, vain koko muailman. 3Kun myö täytämmä Iisussan käšyt, niin šiitä tiijämmä, jotta tunnemma Hänet. 4Ken šanou, jotta tuntou Iisussan, vain ei täytä Hänen käškyjä, še on valehtelija. Šemmosešša ihmiseššä ei ole tositietuo. 5No ken eläy Iisussan šanan mukah, šiinä ihmiseššä Jumalan tykkyämini on tosieh tullun täyvekši. Täštä myö tiijämmä, jotta olemma Iisussašša. 6Ken šanou, jotta pisyy Iisussašša, šen pitäy elyä šamoin kuin Iisussa eli.

Uuši käšky

7Miun armahaiset! Käšky, kumpasen teilä kirjutan, ei ole uuši. Še on še vanha käšky, mi teilä on ollun alušta šuate. Vanha käšky on še šana, min työ oletta kuullun alušta šuate. 8Kuitenki käšky, kumpasen teilä kirjutan, on uuši. Iisussašta ta teistä näkyy, jotta še on totta, šentäh kun pimie häipyy ta tosi valo jo loistau. 9Ken šanou, jotta hiän eläy valošša, a vihuau omua vellie, še vielä kävelöy pimieššä. 10Ken tykkyäy vellieh, še pisyy valošša. Šemmosešša ihmiseššä ei ole mitänä, mi vetäis hänet riähkäh. 11Vain še, ken vihuau omua vellie, on pimieššä. Hiän kävelöy pimieššä eikä tiijä, kunne on mänöššä, šentäh kun pimie on šoventan hänen šilmät.

Šana uškojilla

12Mie kirjutan teilä, lapšet, šentäh kun Jumala on Iisussan Hristossan nimen tähen prostin teilä riähät. 13Mie kirjutan teilä, tuatot, šentäh kun työ oletta opaštun tuntomah Hänet, ken on ollun alušta alkuan. Mie kirjutan teilä, nuoret, šentäh kun työ oletta voittan juavelin. Kirjutan teilä, lapšet, šentäh kun työ opaštuja tuntomah Tuaton.

14Tuatot, mie kirjutan teilä, šentäh kun työ opaštuja tuntomah Hänet, ken on ollun alušta alkuan. Nuoret, mie kirjutan teilä, šentäh kun työ oletta voimakkahie, Jumalan šana pisyy teissä ta työ oletta voittan juavelin.

Elkyä tykäkkyä muailmua

15Elkyä tykäkkyä muailmua elkyäkä šitä, mi muailmašša on. Ken tykkyäy muailmua, hiän ei tykkyä Tuattuo. 16Niätšen kaikki, mitä muailmašša on: runkon himot, šilmien kautti tulijat himot ta ylpie elämä, kaikki tämä on muailmašta lähtösin, ei Tuatošta. 17Muailma häviey ta šen himot niise, vain še, ken eläy Jumalan tahon mukah, pisyy ilmasen ijän.

Antihristossa, Hristossan vaššuštaja

18Lapšet, nyt on viimeni aika. Työ oletta kuullun, jotta on tulošša antihristossa, Hristossan vaššuštaja. Monta antihristossua on nyt tullunki, ta šiitä myö tiijämmä, jotta on viimeni aika. 19Hyö on lähetty miän joukošta, no hyö ei kuiteski oltu miän joukkuo. Kun hyö ois oltu miän joukkuo, niin hyö ois pisytty miän kera. No hyö lähettih pois, ta šiitä näky, jotta ei kaikin kuuluta meih. 20Työ oletta Pyhän voitelomat ta tiijättä kaiken. 21En mie šentäh kirjuta teilä, jotta työ muka että tunsis tositietuo. Kirjutan šentäh, kun työ tunnetta šen ta tiijättä, jotta mikänä valeh ei ole tositiijošta lähtösin.

22Kenpä šilloin on valehtelija? Valehtelija on še, ken šanou, jotta Iisussa ei ole Hristossa. Šemmoni ihmini on antihristossa, hiän kieltäytyy Tuatošta ta Pojašta. 23Ken kieltäytyy Pojašta, šillä Tuattuo niise ei ole. Ken omaštau Pojan, šillä on Tuattoki. 24Pisykkäh teissä še šanoma, min työ kuulija jo alušša. Kun še šanoma, min työ kuulija alušta šuate, pisynöy teissä, niin työ niise pisyttä Pojašša ta Tuatošša. 25Ta še, min Hiän meilä lupasi, on ilmasenikuni elämä.

26Tämän mie kirjutin teilä niistä, ket tahotah ekšyttyä tiät. 27Jumala on voijellun tiät Pyhällä Henkellä, ta še voitelu pisyy teissä. Työ että tarviče kenenkänä opaššušta, šentäh kun Pyhä Henki opaštau teitä kaikešša. Hiän on tosi, Häneššä ei ole valehta. Mitä Hiän on teilä opaštan, šiinä pisykkyä.

Jumalan lapšet

28No niin, lapšet, pisykkyä Hristossašša. Šilloin voimma olla rohkeina emmäkä jouvu häpiemäh Hänen ieššä, konša Hiän tulou. 29Työ tiijättä, jotta Hristossa eli aina oikein. Šilloin tiijättä ni šen, jotta jokahini, ken eläy oikein, on Jumalan lapši.

3

31Kaččokkua, mitein šuurešti Tuatto meitä tykkyäy! Niin šuurešti, jotta meitä šanotah Jumalan lapšiksi, ta Hänen lapšie myö olemmaki. Muailma šentäh ei tiijä meitä, kun še ei tiijä Häntä. 2Armahaiset, jo nyt myö olemma Jumalan lapšie, ta vielä ei ole tietuo, mitä meistä tulou. Myö tiijämmä vain šen, jotta konša Iisussa tulou, myö tulemma Hänen moisiksi. Šilloin niämmä, mitä meistä tulou, šentäh kun šuamma nähä Hänet šemmosena, mimmoni Hiän on. 3Jokahini, kellä on tämmöni toivo Iisussah, puhistautuu, ta šiitä hiän on yhtä puhaš kuin Iisussa.

4Jokahini, ken luatiu riähkyä, noušou Jumalan sakonua vaštah, šentäh kun riähkä on Jumalan sakonan rikkomista. 5Työ tiijättä, jotta Iisussa, kumpasešša Ičeššäh ei ole riähkyä, tuli ottamah pois miän riähät. 6Še, ken pisyy Iisussašša, ei luaji riähkyä. Še, ken luatiu riähkyä, ei ole nähnyn Iisussua eikä tunne Häntä.

7Lapšet, elkyä antakkua kenenkänä ekšyttyä iččienä. Ken eläy Jumalan tahon mukah, še kelpuau Jumalalla, niin kuin Hristossa kelpuau. 8Ken luatiu riähkyä, on juavelista, juaveli niätšen on alušta šuate luatin riähkyä. Juuri šitä vaššen Jumalan Poika tuliki muailmah, jotta hävittyä juavelin ruavot. 9Yksikänä Jumalašta šyntynyt ei luaji riähkyä, šentäh kun Jumalan šiemen pisyy häneššä. Hiän ei voi luatie riähkyä, onhan hiän šyntyn Jumalašta. 10Ken ei elä Jumalan tahon mukah, še ei ole Jumalašta, ta šamoin šeki, ken ei tykkyä omua vellie. Täštä näkyy, ken on Jumalan lapši, ken juavelin lapši.

Tykäkkyä toini toista

11Še šanoma, min työ alušta šuate oletta kuullun, on tämmöni: miän pitäy tykätä toini toista. 12Miän ei šua olla Kainin moisie, kumpani oli juavelin lapši ta tappo oman vellen. A mintäh tappo? Šentäh, kun Kainin ruavot oltih pahoja, a hänen vellen ruavot hyvie.

13Elkyä kummekšikkua, vellet, kun muailma teitä vihannou. 14Myö tiijämmä, jotta olemma šiirtyn kuolomašta elämäh, šentäh kun tykkyämmä vellijä. Ken ei tykkyä vellieh, še pisyy kuoloman vallašša. 15Jokahini, ken vihuau vellieh, on ihmistappaja. Työ tiijättä, jotta ilmasenikuni elämä ei voi pisyö yheššäkänä ihmistappajašša. 16Iisussa anto oman henkeh miän puolešta: šiitä myö šaima tietyä, mitä tykkyämini on. Šamoin miänki pitäy omistua oma elämä vellilöillä. 17Kun kellä ollou kyllitellein eluo, ta hiän nähnöy vellen hiäššä eikä šaleine ta auttane häntä, niin Jumalan tykkyämini ei voi pisyö häneššä.

18Lapšet, elkyä tykäkkyä šanoilla ta pakinoissa vain ruatoloilla ta tosissah. 19Šiitä myö niämmä, jotta tositieto on meissä. Ta myö voimma Jumalan ieššä rauhottua oman šytämen, 20kun še meitä mistänih viärittänöy. Jumala on miän šytäntä šuurempi ta tietäy kaiken.

21Armahaiset, kun miän šytän ei meitä viärittäne, niin myö voimma rohkiešti tulla Jumalan eteh. 22Ta mitä kyšynemmä, šen myö Häneltä šuamma, šentäh kun täytämmä Hänen käšyt ta ruamma šitä, mi on Hänen mielen mukaista.

23Jumalan käšky on tämä: miän pitäy uškuo Hänen Pojan Iisussan Hristossan nimeh ta tykätä toini toista, niin kuin Hiän meilä käški. 24Ken eläy Jumalan käškyjen mukah, še pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. Hiän anto meilä Pyhän Henken. Täštä myö tiijämmä, jotta Hiän pisyy meissä.

4

Jumalan Henki ta antihristossan henki

41Armahaiset, elkyä uškokkua jokahista, ken šanou, jotta pakajau Jumalan Henken juohattamana. Kaččokkua tarkkah, onko še henki tosiehki Jumalašta. Niätšen kun muailmašša on äijän niitä, ket luatiuvutah Jumalan viessintuojiksi. 2Jumalan Henken työ tunnetta täštä: Jumalan Henki on šillä, ken šanou, jotta Iisussa Hristossa on ihmini, ihmisrunkošša täh muailmah tullut. 3Yksikänä henki, ken ei pie Iisussua Hristossua ihmisrunkošša tullehena, ei ole Jumalašta. Še on antihristossan henki. Työ oletta kuullun, jotta še henki on tulošša, ta še on jo nyt muailmašša.

4Lapšet, työ oletta Jumalašta, ta työ oletta voittan nuo viessintuojiksi luatiutujat. Niät kun še Henki, mi on teissä, on muailman henkie šuurempi. 5Viessintuojiksi luatiutujat ollah muailmašta. Muailmašta ollah heijän pakinat, ta muailma kuuntelou heitä. 6Myö olemma Jumalašta. Ken tietäy Jumalan, še kuuntelou meitä. Ken ei ole Jumalašta, še ei meitä kuuntele. Täštä myö tunnemma Toven Henken ta ekšytykšen henken.

Tykkyämini on Jumalašta

7Armahaiset, tykäkkä myö toini toista, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta. Jokahini, ken tykkyäy, on šyntyn Jumalašta ta tietäy Jumalan. 8Ken ei tykkyä, še ei tiijä Jumalua, šentäh kun tykkyämini on Jumalašta lähtösin. 9Jumala näytti meilä oman tykkyämisen työntämällä oman ainuon Pojan muailmah, jotta myö Hänen kautti šaisima elämän. 10Tykkyämini ei ole šiinä, jotta myö olemma tykännyn Jumalua, vain še on šiinä, jotta Hiän tykkäsi meitä ta työnsi oman Poikah šovintouhriksi miän riähistä.

11Armahaiset! Kun kerran Jumala meitä näin tykkyäy, niin miän niise pitäy tykätä toini toista. 12Jumalua ei ole kenkänä konšana nähnyn. Ka kun myö tykännemmä toini toista, niin Jumala pisyy meissä ta Hänen tykkyämini on tullun meissä täyvekši.

13Jumala anto meilä oman Henkeh. Šiitä myö tiijämmä, jotta pisymmä Häneššä ta Hiän pisyy meissä. 14Myö olemma nähnyn ta tovissamma, jotta Tuatto työnsi oman Poikah muailman Pelaštajakši. 15Ken šanou, jotta Iisussa on Jumalan Poika, häneššä Jumala pisyy, ta hiän iče pisyy Jumalašša. 16Myö tiijämmä, jotta Jumala tykkyäy meitä. Šiitä myö olemma ihan varmat.

Tykkyämini on Jumalašta lähtösin. Še, ken tykkyäy, pisyy Jumalašša, ta Jumala pisyy häneššä. 17Šiitä näkyy, jotta Jumalan tykkyämini on tullun meissä täyvekši, kun myö suutupäivänä voimma varajamatta aštuo Hänen eteh. Mimmoni Iisussa on, šemmosie myöki olemma täššä muailmašša. 18Tykkyämiseššä ei ole varajamista. Niätšen täyvellini tykkyämini ajau pois varajamisen. A varajamisešša ičeššäh on käršimyštä. Ken varajau, häneššä tykkyämini ei ole tullun täyvekši.

19Myö tykkyämmä Jumalua, šentäh kun Hiän enšin tykkäsi meitä. 20Kun ken šanonou: «Mie tykkyän Jumalua», ka iče vihannou vellie, hiän on valehtelija. Miteinpä še, ken ei tykkyä vellie, kumpaista näköy, vois tykätä Jumalua, kumpaista ei niä? 21Hristossa anto meilä tämän käšyn: ken tykkyäy Jumalua, še tykäkkäh vellieki.